DE ZON IS TERUG

de zon is terug Het is 20 januari 15.00 uur in de middag en de duisternis treedt al merkbaar later in dan tijdens mijn vorige blogg. De zon is terug en het warme licht over de besneeuwde toppen van de bomen zorgt voor een prachtig winterlandschap. We zijn nu bijna een maand in Zweden. De laatste week is het met temperaturen van rond de -30 graden bitterkoud en binnenblijven is dan de beste remedie.

Gisteren was buurvrouw Karin jarig en we (Karin, Roland, Frans en ik) besloten de dag te vieren met een uitstapje naar Lycksele. Lycksele ligt op ongeveer 100 kilometer afstand en was een van de eerste steden in Zweeds lapland en wordt ook wel Lapp-Stockholm genoemd. http://en.wikipedia.org/wiki/Lycksele.  Lycksele telt ongeveer 8000 inwoners en heeft een gezellig centrum met restaurantjes en hotels, pizzeria,s, een dollar store, en een aantal bedrijventerreinen. Op vliegveld Lycksele komen de meeste van onze gasten aan, dus we zijn regelmatig in de plaats te vinden. Lycksele heeft ook een bioscoop, in Zweden biograf genoemd. Nadat we een pizza hadden gegeten gingen we naar een populaire Zweedse film kijken met de titel “Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann”, vertaald “De 100-jarige die uit het venster klom en verdween”. Frans en ik hadden ons eigenlijk niet zoveel voorgesteld van de film. Op de eerste plaats omdat Zweedse humor toch anders is dan de Nederlandse humor en op de tweede plaats omdat we vreesden dat met name ik de film nauwelijks zou kunnen volgen. Hoewel ik al tot les 12 van de 36 Zweedse lessen van de NTI-cursus ben geraakt, kan ik zeker nog niet alles wat de Zweedse TV brengt volgen. We waren dan ook erg verrast toen bleek dat ook ik de zeer humoristische belevenissen van de 100-jarige man prima kon volgen.

Ik merkte wel dat buurvrouw Karin en ik de enige twee in de bioscoopzaal waren – en die zat behoorlijk vol - die vaak hoorbaar luidkeels lachten met de belevenissen van de oude man.Waar de meeste Zweden hier wonen we nu op een wat rustiger manier hun wijze van instemming met de humor lieten blijken, lieten Karin en ik het ons goed gaan. En dat rustige, noem het ingetogen, gedrag van de Zweden, hangt samen met de zgn. Jantelagen, dat staat voor de Zweedse mentaliteit. De Wet van Jante  is een gedragscode bestaande uit tien regels, waarmee de Deens-Noorse schrijver Aksel Sandemose (1899–1965) de in zijn ogen typische Scandinavische mentaliteit beschreef. Grondgedachte van de Wet van Jante is: je mag je kop niet boven het maaiveld uitsteken.De Wet van Jante is een klassiek begrip in de Scandinavische cultuur. Zij wordt nog vaak geciteerd wanneer kritiek wordt geuit op opvattingen, denkbeelden, regels, gewoonten of tradities die zelfontplooiing en hoge prestaties in de weg staan.De tien regels zijn:

  • Je moet niet denken dat je wat bent.
  • Je moet niet denken dat je even veel bent als wij.
  • Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
  • Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
  • Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
  • Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
  • Je moet niet denken dat je deugt.
  • Je moet niet om ons lachen.
  • Je moet niet denken dat iemand om je geeft.
  • Je moet niet denken dat je ons wat kunt leren.

De Jantelagen betekent ook voor ons dat we bij activiteiten die we ondernemen vooral niet te veel op de voorgrond moeten treden en blygsam (bescheiden) over moeten komen.

Een andere leerzame gebeurtenis van afgelopen periode was de bijeenkomst van de gemeente in de hymbygsgard (het gemeenschapshuis in ons dorp) op 14 januari jl. De woordvoerder namens de gemeente (vergelijkbaar met de functie van burgemeester in Nederland), de secretaris (In Zweden ”kommunchef”, baas van de gemeente, genoemd) de projectleider en nog 3 medewerkers waren afgereisd naar ons kleine dorp om een presentatie te verzorgen over de opzet van een zogenaamd Solhem, een tehuis voor oudere mensen dat gepland staat in de gemeente Sorsele, waar ook ons dorp onder valt. Er waren zo’n 12 mensen uit het dorp aanwezig en voordat de presentaties startten stelde iedereen zich voor. Dus ik ook in mijn beste Zweeds “Jag heter Paula Perriens och jag flyttade till Sverige för 3 veckor” en trots voegde ik eraan toe “och min sista job var också kommunchef”, waarbij het eerste deel van mijn voorstelronde nog wel interessant was voor de aanwezigen (dat ik 3 weken voorheen naar Zweden was geëmigreerd) maar me te laat realiserend dat het laatste deel van mijn voorstelronde (dat mijn laatste baan gemeentesecretaris was) nauwelijks interessant te noemen was. Ja, dat zit er nog wel ingebakken, dat je denkt dat dat belangrijk is. Het zit in elk geval nog wel diep in mij, dat merkte in. En dat herinnert me eraan wat Miranda van Camp een keer tegen me zei, dat het werk wat je doet ook een deel van je identiteit is.

Verder vliegen de dagen om. We zijn volop bezig met het actualiseren van de websites van ons bedrijfje Laplandtime  in het Nederlands en in het Duits en verder maken we onze nieuwe accommodatie (Tores) klaar voor het seizoen. In dit huis is alle hardware al volledig vernieuwd (keuken, badkamer, vloeren, plafonds, wanden) maar het moet nog ingericht en gezellig gemaakt worden. Binnenkort start de advertentiereeks voor dit nieuwe huis in de Nederlandse snoekvisbladen. We hopen dat we op die manier voldoende boekingen voor Tores krijgen.

ijsvissen Ook zijn we een keer gaan ijsvissen. Daarbij is het de kunst zo lang mogelijk stil te zitten en te wachten op een aanbeet aan de haak onder het ijs. En daarvoor moet je geduld hebben, heel veel geduld. Ja, jullie raden het al! na 10 minuten had ik het wel gezien. Los van dat, is het een overweldigende belevenis om alleen op zo’n immense ijs- en sneeuwvlakte te zitten onder de gloed van een stralende zon. Een, weliswaar kort, moment voor bezinning.

Waar het gaat om de instanties hier in Zweden zijn we helaas nog niet verder gekomen. Migrationsverket is nog steeds onbereikbaar en we hebben het zekere voor het onzekere genomen en een zorgverzekering voor mij afgesloten bij een Nederlands bedrijf. Er zijn maar een paar verzekeringsbedrijven die dat doen. Omdat je namelijk niet meer in Nederland woont gelden er speciale regels. Wel kostbaar, maar je kunt niet zonder zorgverzekering. Onze auto staat sinds 6 januari jl. helaas in de garage, omdat vanaf die datum het tijdelijk kenteken en de voorlopige verzekering vanuit Nederland afliepen. We hebben inmiddels bij “Transportstyrelse” (een soort Zweedse RDW) een zgn. ursprungskontrolle aangevraagd, die we nodig hebben om de auto te kunnen invoeren. Hopelijjk lukt dat, ook al heb ik nog geen persoonsnummer. Dit is erg belangrijk, omdat we deze auto, samen met onze Zweedse Volvo, nodig hebben voor het vervoer van de gasten naar en van de visplekken en luchthavens. Spannend dus!

lekker vers groentesapGezond leven is een item voor ons. Met Frans en vriend Åke klim ik gemiddeld 3 x per week fanatiek op de fiets en daarnaast heb ik Elton en Bart bij de kachelinmiddels een groepje van zo’n 10 dorpbewoners, jong en oud door elkaar, die iedere week willen spinnen. Als je bedenkt dat er in totaal in ons dorp zo’n 50 mensen leven (van wie de helft bejaard) dan is 10 echt een fors aantal. Gemiddeld zit ik 6 dagen per week op de fiets en geef spinningles. Volgens de deelnemers is het ”skitkul” (supervet). Overigens geef ik de lessen pro deo. Voor mij is het een prima manier om de mensen in het dorp te leren kennen en daarnaast vind ik het leuk om iets bij te dragen aan de leefbaarheid in het dorp gedurende de wintertijd.En we genieten bijna dagelijks van de sauna achter ons huis. Ook het drinken van vers fruit- en groentesap, die we met de slowjuicer maken, is dagelijkse kost. Onze 2 katten (Elton en Bart) hebben het hier ook reuze naar de zin. Ze vinden het heerlijk om lekker dicht bij de warme kachel te kruipen en genieten- na jaren toch vooral de dag met zijn tweetjes te moeten doorkomen – merkbaar van onze aanwezigheid.

In de vorige blogg konden jullie al lezen over het zoeken van de chaga. De afgelopen weken zijn we regelmatig succesvol geweest in het vinden van chaga. De laatste keer dat we op jacht gingen vonden we een exemplaar van circa 2 kilo! Een echte joekel dus. Een chaga van 2 kilo!Na het vele lezen op allerlei sites zijn we overtuigd geraakt van de positieve effecten van chaga voor de gezondheid. We zijn zo enthousiast dat we ook bezig zijn met een eigen site over de chaga (www.chagazwam.nl). De site is nog “under construction” maar binnenkort is ie klaar. We hopen dat we zo meer mensen enthousiast kunnen maken chaga te gaan gebruiken.

Het leven hier is totaal anders dan in Nederland. Ik heb het al eens vergeleken met het rijden in een auto, waarbij je in Nederland in de 6 rijdt en in Zweden in de 1. Zo waren we onlangs bij de buren en na het eten stelde buurman Roland voor  tegezellig dobbelen dobbelen. Dat deed ik vroeger toen ik 10 jaar was met mijn ouders! Nadat Frans en ik ff, onopvallend voor de anderen, vragend oogcontact hadden, besloten we ons over te geven aan het dobbelfestijn. En het was echt gezellig. Het is hier genieten van de eenvoudige dingen van alledag, dingen die in Nederland zo onbelangrijk lijken.

 

paula op de scooter

De zon is terug. De dagen worden langer en de nachten korter. De zon klimt elke dag iets hoger boven de besneeuwde boomtoppen uit en het duurt nu niet lang meer dat je lekker buiten in je T-shirt kunt genieten van de welkome warmte van de koperen ploert tijdens de var-vinter, de lente-winter. Alhoewel, het woord ploert zullen we hier niet vaak gebruiken. Na een periode van donkerte kijkt iedereen halsreikend uit naar die mooie oranje bol.

Paula

 

 

 

3 thoughts on “DE ZON IS TERUG

  1. Paula,
    Mooi om te lezen, het aftellen is begonnen tot juni.
    Groetjes
    Jo

  2. Mathieu van Helden

    Hallo Paula en Frans,
    Ook in Kerkrade was het vandaag een zonnige dag met 5 gr. C op de thermometer: voor ons voelde dat behoorlijk koud, zeker met flinke Oostenwind! We moeten er niet aan denken hoe dat voelt bij – 30gr…
    De regels van Jente kenden we al van een uitzending op TV enige tijd geleden. Bescheidenheid op zich is goed, maar ik vind dat Jente toch wel wat ver gaat. Strikte naleving van die regels ontneemt je alle zelfvertrouwen en dat kan toch ook niet de bedoeling zijn. Maar misschien komt deze gedachte voort uit dezelfde beroepsdeformatie als waar Paula mogelijk aan “lijdt”. En hardop lachen bij een komische film moet toch mogen, al kan ik me voorstellen dat het schateren van Paula niet onopgemerkt is gebleven!
    Gaat het Solhem er overigens komen? En word je daar straks goed verzorgd? Misschien wordt dat dan een alternatief voor zorgbehoeftigen in Nederland, want hier wordt alle zorg wegbezuinigd.
    De mooie foto’s roepen vakantie-associaties op! We kunnen ons voorstellen dat het ook nog een beetje als vakantie aanvoelt.
    Heel veel hartelijke groeten uit Chevemet en we volgen jullie op afstanden met belangstelling!
    Hélène en Mathieu.

  3. Anouschka van Laarhoven

    Paula,

    leuke blogs schrijf jij, mooi om te lezen hoe jullie genieten en erin slagen om ‘in zijn 1 te rijden.’
    Ik heb bij mijn man alvast aangekondigd dat ik een oud-collega graag eens zou willen bezoeken………dus misschien zie je ons nog eens verschijnen, maar dat laten we op zijn Hollands van tevoren weten.
    succes! en veel zonneschijn,
    Anouschka.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>