RUSTIG OPSTARTEN EN DAN VOL GAS

zonsondergangOp 11 november s morgens vroeg om 8.00 uur was ik weer in Sorsele voor de bloedafname voor mijn gezondheidscheck i.v.m. mijn 60 jaar. De vorige check was mislukt omdat ik toen volop bezig was met de citroensapkuur en de bloedwaardes onbetrouwbaar waren. Op 25 november had ik een afspraak bij de diabetes sköterska, de diabetes verpleegster, voor het bespreken van de resultaten. Ik was tevreden met het resultaat. Voldoende beweging, gezond eten, goede bloedsuiker, geluksgevoel, niet roken, cholesterol. Op 12 december zijn we naar Ammarnäs gereden, een bergdorpje op zo n 150 km bij ons vandaan. Daar woont Urban en Urban heeft een viskamp met hutjes en hij doet ook IMG-20190610-WA0000[1]mee in het project van Catch & Release waarin Frans en ik coach zijn. Na een aantal jaren van problemen in de familie wil Urban er nu weer vol tegenaan en zich concentreren op de buitenlandse markt. Frans helpt hem met het uitbreiden van zijn website en we gaan ook teksten vertalen voor de Nederlandse markt. Leuk om mensen te kunnen helpen met de ervaring die wij de afgelopen jaren hebben opgedaan.

20191219_091339Op 13 december was ons jaarlijks kerstetentje met onze buren Sarah en Per en voor deze gelegenheid hadden we Jens, de man die voorheen de eigenaar was van de huskyfarm in ons dorp, en zijn nieuwe vriendin, ook een Sarah, uitgenodigd. We hadden de steengril nog eens uitgehaald en het was een gezellige avond. Om 1.00 uur ging iedereen moe maar voldaan huiswaarts. De 20191221_122710maandag erna kwamen de eerste gasten van het winterseizoen. Een Belgisch echtpaar, die de roots in Italië hadden. Masimiliano, we mochten hem Massimo noemen, en zijn vrouw Ida. We hebben een erg gezellige week met zijn viertjes gehad. Ook onze Bart heeft erg genoten van het gezelschap van vooral Massimo. Hij week niet van zijn zijde. Ze kwamen als gasten en gingen naar huis als vrienden. Omdat we maar met zijn viertjes waren hebben we het winterseizoen rustig opgestart. 20191220_190645

20191221_132025IMG-20191223-WA0014Daarna was het tijd voor een familie van zes, vader en moeder, die onze vrienden zijn, en hun twee zoons en aanhang. De omstandigheden in die IMG-20191225-WA0012week waren optimaal. De bomen hingen vol met sneeuw en de takken bogen diep door onder het gewicht. De scooterpaden waren goed te berijden. We hebben een erg gezellige tijd gehad en veel gelachen. We zijn gaan sneeuwscooteren met zijn allen en ook zijn ze een dag met de geweldige huskies op pad geweest en ze hebben een Same en zijn rendieren bezocht. Kerstavond hebben we samen gevierd, eerst een lekker etentje en daarna met zijn allen aan de grilplaats. Bedankt voor een fijne week! En wie weet. Tot ziens in ons mooie Lapland!20191226_202057IMG-20191226-WA0011IMG-20191226-WA0009

20191217_130027Frans is via een app bezig met oefeningen voor de artrose in zijn heup. Hij krijgt iedere dag oefeningen die hij moet doen en ook neemt een fysiotherapeute contact met hem op om te bespreken hoe het gaat en hoe hij de kracht en souplesse in zijn been verder kan verbeteren, enerzijds om minder pijn te hebben o.a. bij het sneeuwscooteren, en anderzijds om de stijfheid in zijn been tegen te gaan. Elke 2 weken krijgt hij een testje om te beoordelen of hij vooruitgaat. En de eerste test ging hem goed af. Hopelijk gaat het steeds beter en kunnen we zo, in elk geval voorlopig, een heupoperatie voorkomen.

Daarna kwam er een echtpaar. 2 Jonge mensen van rond de 30 jaar die in het huis Tores verbleven. Ze hebben oud op nieuw samen in de Lapse badtunna gevierd. Eigenlijk zou er nog 20200101_105200een echtpaar komen. Zij hadden geboekt op de vakantiebeurs in Utrecht vorig jaar. Helaas moesten zijn afzeggen i.v.m. gezondheidsproblemen. Zij waren geattendeerd op ons door een vriend, die in 2016 hier was geweest. De mond op mond reclame heeft zijn werk weer gedaan! Met Lotte en Armando hebben we een super leuke tijd gehad. Twee positieve rustige mensen, met wie we leuke gesprekken hebben kunnen voeren. Maybe we will meet again!20200103_13493720200103_123813

 

20200103_145348Met Irma, de vrouw in het dorp van 94 jaar, gaat het helaas niet zo goed. Ze is al een aantal keren opgenomen in het ziekenhuisje in Sorsele omdat ze niet goed eet. Ze is vergeetachtig aan het worden en kan eigenlijk niet meer alleen wonen en voor zichzelf zorgen. Zo n 4 x per dag komt de zgn. hemtjänst, de thuiszorg, om haar te douchen en eten brengen. Ze blijven steeds maar eventjes, zegt Irma, en daarna is ze weer erg eenzaam. Ze vindt het altijd fijn als ik kom en ze zegt, dat ik de enige in het dorp ben die om haar geeft. Dat is natuurlijk niet zo, want Karin en Roland, onze buren, lopen ook dagelijks bij haar binnen. Eigenlijk zou ze niet meer alleen kunnen wonen.  Er is echter een wachtlijst dus ze kan niet zo 1,2,3 geplaatst worden. Ja, ook dat is Lapland.

Vanavond laat komt een groep van 5 vrienden met de auto en zij hebben morgen een sneeuwscootertocht. Maandagochtend vliegen ze dan nog een paar dagen naar Stockholm. Volgende week dinsdag 14 januari vlieg ik ‘s ochtends om 9.50 uur van Skellefteå naar Stockholm en van daaruit naar Amsterdam 20190111_103141[1]waar ik om 18.15 uur aankom. Dan met de trein naar Utrecht en daar blijf ik dan een volle week om voor de zesde keer 20190110_105734[1]op rij op de vakantiebeurs te staan in de stand van Gold of Lapland. Dit jaar heeft Gold of Lapland een eigen stand en we hoeven deze dus niet te delen met andere bestemmingen in Lapland. Verder heeft Gold of Lapland tijd gekocht in het zgn. Theater. Ik zal daar elke dag namens alle bedrijven een presentatie houden van zo n 30 minuten over onze regio en over alles wat mensen hier kunnen ondernemen. Leuk om te doen! De stand van Gold of Lapland is in hal 10. Leuk om elkaar daar te treffen. Ik ben benieuwd of de vaste bezoekers aan de stand dit jaar ook weer van de partij zijn? Ik verheug me erop om mijn vriendin Vanessa weer te zien. 20161216_133535[1]

Vanaf 22 januari gaat het dan echt loos, zoals we dat in Limburg zeggen. Vanaf dan hebben we continue gasten tot en met de eerste week van april. We starten nu dus rustig op en dan geven we vol gas. Net zoals met sneeuwscooteren eigenlijk! :)

Blijf gezond en tot een volgend blog.

 

Paula

GLASHELDER

 

20191115_094820[1]Wat hebben we een heerlijke vroege winter dit jaar. Het begon 24 oktober te sneeuwen en dit gebeurt elk jaar. Maar elk jaar verdwijnt die eerste sneeuw ook 20180219_140234weer en is het vervolgens wachten op de eerste echte sneeuwbuien half tot eind november. Maar nu bleef de sneeuw vanaf het begin liggen en in de dagen en weken erna kwam er alleen maar sneeuw bij. Nu ligt er dus al een pak van zo n 60 cm en zitten we direct volop in de winter :)  Op 16 december a.s. komen onze eerste gasten, 2 Italiaanse mensen. We verheugen ons super op de familie van 6 die daarna komt. Vader en moeder waren al twee jaar geleden hier, en dit jaar brengen ze de kerst in Lapland door, samen met hun kinderen en aanhang. We gaan ons stinkende best doen iedereen een supertijd te laten beleven. Verder verheugen we ons op Thei en Hilde, die dit jaar voor het derde jaar op rij de reis naar Lapland maken. En op Lizette, met wie ik op de lagere school in Maasbracht heb gezeten, en Helie en haar man. Met Helie heb ik in mijn jonge jaren gehandbald in Grathem. En op een oud-gemeentesecretaris die al vorig jaar had willen komen, maar toen door een zeer heftige griep het bed moest houden. Maar natuurlijk verheugen we ons ook op alle nieuwe gasten.

20190723_062836[1]Eerst wil ik jullie bijpraten over mijn gezondheidscheck. op 21 oktober s ochtends om 8.00 uur was ik aanwezig in het ziekenhuisje in Sorsele voor mijn 20190705_164210[1]gezondheidscheck omdat ik in oktober 60 jaar was geworden. De bedoeling is dat je nuchter bent omdat er bloed geprikt wordt. Ik dacht dat dat geen probleem kon zijn, omdat Frans en ik, zoals we dat jaarlijks doen, vanaf vrijdag 18 oktober bezig waren met onze jaarlijkse citroensapkuur waarbij je 10 dagen niet mag eten, en alleen ahornsiroop en citroensap met water drinkt. Het was daarom wel een verrassing voor me dat allereerst de bloeddruk veel en veel hoger lag dan normaal en ten tweede had ik een veel te hoge glucose waarde. De verpleegster vroeg namelijk of ik diabetes had. Toen pas viel het kwartje dat de citroensapkuur alles toch behoorlijk in de war had gebracht. De bloedtest op de andere waarden (o.a. bloedvet) zou dus ook wel heel afwijkend zijn van normaal. Met de verpleegster sprak ik af, dat ik 11 november zou terugkomen om de gezondheidscheck helemaal over te doen. Zo gezegd zo gedaan en zo zat ik maandag 11 november weer in alle vroegte in Sorsele in de wachtkamer. Dit keer was de glucose in elk geval normaal, maar de bloeddruk was nog steeds een stuk hoger dan thuis. Ik verklaar het omdat het toch spannend is in het ziekenhuis t.o.v. thuis. Op maandag 25 november a.s. krijg ik de uitslag van alle onderzoeken. Ben benieuwd. Wordt vervolgd.

20191113_065413[1]De bouw van de keuken ging goed. Frans heeft er echt gevoel voor en ik ben goed in het opruimen van rommel, karton, plastic enz. We hadden van vriend Per een ijzeren ton geleend en vuurtje stoken is altijd al een hobby van me geweest. Als we ooit een boek schrijven over onze leven in Zweden met allerlei annecdotes, 20191031_191354[1]dan komt het verhaal van de keuken er ook in. Het zit namelijk zo: We hadden in april een oven besteld van 90 cm breed en daarbij hoorde een afzuigkap en een glazen plaat bij. Alles in de kleur zwart. Het hele pakket hadden we zolang in de buitengarage gestald. Net voordat we op vakantie gingen haalden we eind september het ovenpakket naar binnen zodat we na de vakantie direct zouden kunnen starten. Wat bleek? De glazen plaat voor achter de oven was niet 90 maar 100 cm en was dus te breed omdat de andere glazen plaat boven het aanrecht precies was gemaakt op de 90 cm ovenplaat en die zouden dus op elkaar moeten aansluiten. Wij dus gebeld met het bedrijf en ze zouden een nieuwe sturen. Met een gerust gevoel gingen we op vakantie. We boden nog aan de plaat van 100 cm persoonlijk met de camper langs te brengen in Götenborg, want daar kwamen we toch dicht in de buurt en dan de plaat van 90 cm mee te nemen, maar het bedrijf gaf aan dat dit niet nodig was. Ze zouden een nieuwe opsturen. Toen we op 14 oktober terugkwamen van vakantie was er geen nieuwe plaat. Frans dus gebeld naar het bedrijf en zij zouden het uitzoeken. Een week ging voorbij en nog steeds geen glazen plaat. Inmiddels waren we zover gevorderd met het opbouwen van de keuken, dat we toch wel graag het gat achter de oven wilden vullen met de zwarte plaat. Volgens de expediteur moest de theiplaat toch ergens voor uitlevering bij een expediteur liggen. Ik dus naar Sorsele en daar persoonlijk bij Busgoods, het bedrijf dat normaal uitlevert, of de plaat daar lag. Nee. Ook de Ica-winkels in Sorsele, Blattnicksele en Gargnäs hadden geen glazen plaat gekregen. Na weer een paar dagen van bellen en vragen nog steeds geen plaat, tot fransFrans de chauffeur aan de telefoon had die de plaat bij ons bezorgd had. Hij wist exact te beschrijven waar hij was geweest en hij gaf aan dat hij de plaat rechts naast de oprit op een pellet had achtergelaten. Frans, terwijl hij de chauffeur aan de telefoon had, naar buiten en jawel daar lag inderdaad een kleine pellet. De zwarte glazen plaat lag aan de onderkant van de pellet en door de sneeuw die inmiddels was gevallen hadden we die pellet niet gezien. Wij dus zo blij als een kind. Frans met de plaat naar binnen en eerst de plaat laten ontdooien en drogen, want die lag dus al een week of 3 buiten in de kou en sneeuw. Vol verwachting had Frans de lijm op de achterkant van de plaat gedaan en wilde de plaat achter de oven plaatsen. Wat dacht je wat? De plaat was weer 100 cm :)  Het werkte wel op onze lachtspieren, maar leuk is anders. Frans weer gebeld. Het bedrijf zou weer, nu dus voor de derde keer, een goede plaat opsturen. Wij weer een paar weken gewacht en weer blij toen uiteindelijk het bericht kwam, dat de plaat bij de Ica winkel in Gargnäs was afgeleverd. Frans op zaterdag 9 november naar de winkel en vol verwachting naar huis. Nu was het goed gegaan, want op het karton stond immers 90 cm. We konden onze ogen niet geloven dat de plaat weer 100 cm breed was. Wat bleek nu? In Engeland waar de oven en paketten worden geproduceerd, hadden ze bij het omrekenen van inch naar cm op elk karton de fout gemaakt door op 100 cm brede platen een karton van 90 cm te doen. De firma gaf aan, dat ze nu de firma in Engeland aansprakelijk stelden voor het fout leveren van de platen en dat het wel ff kon duren voordat er een goede plaat zou komen. Inmiddels is onze keuken dus al een dikke maand klaar en we willen niet meer wachten. We hebben de firma die de andere glasplaat boven het aanrecht heeft geleverd de opdracht gegeven een glazen plaat van 90 cm te sturen en die gaan we zelf zwart verven. Jullie moeten dus nog ff wachten op foto s van de keuken. Wordt vervolgd.

In elk geval heeft het bouwen van een nieuwe keuken nog een groot voordeel gehad. We hebben de oude keuken opgebouwd in onze garage en dan ben je genoodzaakt om flink op te ruimen en dat hebben we gedaan. Mijn God, wat een rommel verzamelt een mens toch.

Per met Bart en PrinsOp 9 november hadden we een etentje georganiseerd voor onze buren Sarah en Per aan de ene kant en Karin en Roland aan de andere kant. En we hadden de buurvrouw Sarah met Prinsvrouw die de huskyfarm heeft in het dorp, Daniella, uitgenodigd met haar nieuwe vriend. We hadden een vis- en een vleesgerecht geserveerd en samen met een lekker wijntje en biertje was het een gezellige avond, waarbij we ook onze nieuwe oven goed hebben kunnen testen.vriendin Daniela

IMG-20190915-WA0002[1]Ook ga ik regelmatig op bezoek bij Irma. Irma woont al haar hele leven in ons dorp en ze is 94 jaar. Ze woont nog steeds in het huis waar ze geboren is en de laatste tijd sukkelt ze erg met haar gezondheid, wat gelet op haar leeftijd niet zo gek is natuurlijk. Ze voelt zich erg eenzaam en is altijd erg blij met mijn bezoekjes. Ik loop gemiddeld elke 2 weken bij haar binnen en vertel een uurtje over waar we zo al mee bezig zijn en Irma vertelt over vroeger. Ik neem ook altijd een eenvoudig kadootje voor haar mee. We hebben een fijne band samen en ik ben blij dat ik haar een beetje blij kan maken met mijn bezoekjes.

We zijn veel bezig met het project Catch & Release waarbij we mensen coachen in het opzetten van een bedrijf in vistoerisme. Frans is voor een echtpaar uit het dorp die een camping willen starten langs de rivier Vindelälven de website aan het bouwen. Onze Belgische vriend Jonas wil ook een bedrijfje starten en hem helpen we met de gehele organisatie van het in laten schrijven van zijn bedrijf en het aanmelden bij Skatteverket (de Zweedse belastingdienst). Weer een ander bedrijf in Ammarnäs heeft hulp nodig bij het maken van paketten voor de buitenlandse markt, zoals o.a. Nederland. Heel erg leuk om onze kennis en ervaring zo op andere mensen over te brengen.

20190111_103141[1]Zoals jullie weten ga ik nu al voor het zesde jaar op rij naar de vakantiebeurs in Utrecht. Voor Gold of Lapland heb net als andere jaren de paketten van deVanessa en ik Zweedse bedrijven vertaald in het Nederlands. Op 15 januari a.s. vlieg ik naar Nederland en kom 20 januari terug.Hopelijk komen weer veel vrienden en bekenden naar de stand. In elk geval spreken mijn vriendin Vanessa en ik weer met elkaar af. Lekker bijkletsen en lachen.

Ook heb ik nog een aantal bestuursvergaderingen van Gold of Lapland gehad. We zijn nog volop bezig met het strategisch proces en ik ben binnen het bestuur de trekker. Apropos trekker: afgelopen woensdag zijn we met de aanhanger :) naar de milieustraat in Gargnäs geweest en hebben alle rommel die we de afgelopen jaren bij elkaar hebben verzameld weggebracht. De milieustraat is 1x per week open en omdat het afgelopen week flink gesneeuwd heeft kostte het wel even moeite om de stalen deur van de milieustraat open te krijgen. Er lag een pak van 60 cm sneeuw.

Morgenvroeg om 6.00 uur vertrekken we naar Skellefteå voor de laatste grote inkopen voor het winterseizoen. We gaan de keuken en kamer opnieuw behangen en naast de ramen en deuren willen we nieuwe lijsten maken en verder de vensterbanken vervangen. Ook hebben we nieuwe gordijnen voor in de keuken besteld. We maken het dus lekker fris.

2019-11-18 09.20.35Een van de leukste dingen heb ik tot het laatst van dit blog bewaard. Jullie weten dat dieren ons na aan het hart liggen. De winters zijn hier hard en veel 2019-11-18 09.20.35dieren kunnen dan wat extra steun gebruiken. Zo voeren we natuurlijk de vogels en eekhoorns bij ons eigen huis en het huis Tores. Verder plaatsen we elke dag voer buiten voor de zwerfkatten. En we hebben een heuse shelter gebouwd voor de reetjes. We hebben de shelter gevuld met stro en hooi en we plaatsen twee keer per dag, ‘s ochtends en voor de avond een bak wildvoer. En die wordt goed bezocht zeg! We hebben namelijk een åtelkamera geplaats, een buitencamera dus, die elke beweging registreert en op een digitale kaartje vastlegt. Elke ochtend kijken Frans en ik naar alle reetjes die de shelter bezoeken en er komen eten en we schatten dat het inmiddels zo’n 10 dieren zijn die zich wel thuis voelen in de shelter. Wat ontzettend leuk om iets terug te kunnen doen voor de dieren. You cant help all the animals in the world, but help the once you can.:)

En zo zijn veel dingen in het leven glashelder: De dieren voeren om hen te helpen de koude lange winter door te komen, aandacht te hebben voor een oude vrouw die zich eenzaam voelt, mee te doen met de mogelijheden die je krijgt in Zweden om je gezondheid te laten checken, en om gasten en vrienden hier een onvergetelijk Laplandavontuur te laten beleven. Het leven is helder, glashelder, net zoals de glasplaat waar we nu al maanden op wachten :)

Het ga jullie goed. Blijf blij en gezond. Tot een volgend blog.

 

Paula