Mijn laatste blog In Memoriam Onze Bart dateert van 28 oktober 2024 en was heel droevig van aard. Nu eindelijk dan weer een vrolijk blog! De afgelopen tijd zijn we, naast de normale bezigheden, ook heel druk bezig geweest met de bouw van ons nieuw gastenverblijf in Fjällsjönäs en…….. op een paar kleine dingen na is het helemaal klaar en wat zijn we trots! We hebben het Jukta Lodge gedoopt.
In een eerder blog heb ik al eens verteld over de ruwbouw van het huis. Samen met onze zwager Wout en zijn vriend Metro heeft Frans de ruwbouw geplaatst.
Dat was al een hele klus, maar daarna moest de grootste klus eigenlijk nog beginnen. De afwerking binnen. Vooral het isoleren van de Lodge, de vloeren, wanden en het dak van binnen, was een megaklus. Vooral ook omdat het plafond op zo n 5 meter hoogte ligt. Dus alles moest vanaf een steiger gebeuren, die binnen werd opgebouwd. Wout is gelukkig regelmatig vanuit Nederland naar hier gevlogen om te helpen. Daarna was de badkamer aan de beurt. Normaalgesproken laat je dit hier doen door een bedrijf, maar Frans had besloten om het zelf te doen. Dit werd door de gemeente goedgekeurd onder de voorwaarde dat de strikte eisen van de vakvereniging, met name op het gebied van waterbestendigheid , werden opgevolgd. Dat was hogere wiskunde en Frans is veel tijd bezig geweest met het inlezen van alle documenten. Maar hij heeft het gefixt! De badkamer is ook de plek waar alle hard-ware van het huis samenkomt: hier hangt de boiler en de installatie die zorgt voor het afvalwater (van keuken en badkamer) en van het rioolwater. De badkamer is echt super mooi geworden, maar wat een klus was dat!
Ondertussen was het ook tijd om de keuken te plaatsen. We wilden een zo compleet mogelijke keuken en alle apparatuur en kastjes op een zo efficient mogelijke manier plaatsen was uigangspunt. En dat is gelukt! Het is een erg mooie gezellige keuken met afwasmachine, ijskast en diepvries combinatie, oven, afzuigkap en voldoende kastjes. De kleur licht mint groen staat mooi in de Lodge. Ook is nu al alles ingericht.
De woonkamer is erg gezellig geworden. Het was erg leuk om samen de meubels uit te zoeken. Op de bovenverdieping is een loft, te bereiken via een zgn. molenaarstrap. Dit is een erg mooie handgemaakte houten trap die je eigenlijk moet gebruiken als een ladder. Met gezicht naar de trap omhoog en met het gezicht naar de trap achteruit omlaag. Op de loft is een mooie grote slaapkamer met 2 eenpersoonsbedden. Verder is beneden ook nog een slaapkamer met een luxe stapelbed.
We zijn erg trots op ons nieuwe gastenverblijf en over een maand komen onze eerste gasten. 4 vissers uit Belgen die al vaak bij ons te gast zijn geweest en dan altijd hier in Tväråträsk in het huis Tores woonden. Nu voor het eerst in ons nieuwe huis. Hier boekten de gasten all inclusief, dus inclusief ontbijt, lunch en avondeten. In Fjällsjönäs is het de bedoeling dat mensen zelf koken. Dit vergt ook veel uitleg van de keukenapparatuur en ik ben nu bezig met het samenstellen van een klapper met alle informatie die mensen nodig hebben. Hoe werkt de oven, de magnetron, de afwasmachine enz. Komt goed!
Wout is nu weer hier en we hebben het super gezellig met zijn drietjes. Frans en hij gaan regelmatig naar Fjällsjönäs om de laatste dingen te regelen. Er moeten nog enkele plinten en lijsten worden geplaatst. Volgende week is de eindcontrole door de gemeente en dan moet alles zoveel mogelijk klaar zijn. Dus nog ff knallen nu! 🙂
Gelukkig gaat alles goed met ons. Tja, ouderdom komt met gebreken, maar gelukkig geen ernstige dingen, voorzover we weten natuurlijk. We genieten van ons leven hier in het Hoge Noorden, zeker als we het Nieuws in Nederland en de rest van de wereld volgen. In januari was ik nog in Nederland geweest op de vakantiebeurs met 10 bedrijven uit de regio om hun winterpaketten te verkopen. I.v.m. de verkeerschaos in Nederland door sneeuw waren er fors minder bezoekers dan vorige jaren. Maar 13000 dit jaar t.o.v. 72000 vorig jaar 🙁 Maar het was toch weer een gezellige beurs.
Het werk in Sorsele als inflyttarlots (emigratieloods) geeft me nog steeds veel voldoening. Van de 10 gemeenten in regio 10 hier in Zweeds-Lapland is Sorsele de enige gemeente die een stijgende lijn in het aantal inwoners laat zien 🙂 Dit komt door het grote aantal mensen dat naar Sorsele emigreert. Met het project MoveUpNorth mag ik daar mijn steentje aan bijdragen en dit geeft veel voldoening. Ik was in april nog met een aantal collegas naar de Emigratiebeurs in Utrecht geweest en daar hebben we weer veel mensen gesproken die Nederland willen ontvluchten. Niet zo gek toch?
De eerste fase van het projekt MoveUpNorth loopt eind van dit jaar af en er is een nieuwe aanvraag ingediend voor een vervolgtraject. Ik hoop dat dit goedgekeurd wordt. Graag zou ik mijn energie en ervaring nog willen inzetten zo lang als het gaat. Het snappertje moet wel blijven werken als jullie begrijpen wat ik bedoel. Als ze oma steeds moeten helpen met het zich herinneren van zaken werkt het niet meer. Nu ben ik vaak degene die anderen bij de les moet houden 🙂
Op 29 mei a.s. is de jaarvergadering van de toeristenorganisatie Gold of Lapland. De trouwe bloglezer weet dat ik al een aantal jaren voorzitter ben van de organisatie. De laatste jaren waren tropenjaren. De manager van Gold of Lapland is direct na mijn aantreden ernstig ziek geworden en toen was ik binnen het bestuur de enige met de vereiste ervaring die de organisatie kon leiden. Dat is op zich al een vreemde rol voor een voorzitter, maar je doet wat je kunt. Mijn pogingen om het schip drijvende te houden en dingen te verbeteren, zowel de strategische positie van Gold of Lapland in de regio, alsook het professionaliseren van de interne organisatie, hebben flink wat energie gekost. Omdat het een ideele baan is en het voelde alsof ik aan een dood paard aan het trekken was heb ik besloten niet meer als voorzitter herkozen te willen worden. Degenen die me beter kennen weten dat ik niet alleen maar op de winkel kan passen, wat heel goed mogelijk zou zijn als je voorzitter bent. Ik ga ergens voor met heel mijn inzet en energie of niet. Ik heb gemerkt dat ik gewoon te fanatiek ben voor hier en die aanpak werkt hier niet. Frans heeft me geholpen bij de keuze om het estafette stokje over te geven aan een ander, en ik ben blij dat de last van mijn schouders kan vallen 🙂
Frans heeft tussendoor ook nog een zgn. 6 hjuling gekocht, een voertuig met 6 wielen waar je mee het bos in kunt en heel handig is om allerlei klusjes in en rondom het huis te doen. Hij is er blij mee! 🙂
We hebben een fijn winterseizoen gehad met een prachtige lange tijd met flinke kou en bomen die maanden achter elkaar sneeuwmantels droegen.Ik kan me niet herinneren sinds ik hier woon- ook al weer 13 jaar – dat het ooit zo lang zo koud en zo prachtig buiten was. Ook het noorderlicht heeft zich veel laten zien. Mijn vriendin Vanessa uit Bladel was er nog in december. We hebben het weer erg leuk gehad samen.
In de spaarzame vrije uurtjes is Frans bezig geweest met het huis Fjällsjönäs en dat komt nu binnenkort tot een einde. Binnenkort komt ook onze visvriend Mario weer. Dan begint het visseizoen 🙂 Ook leuk.
Met onze 2 schatten Freja en Kiwi gaat het goed. Ze kunnen het steeds beter met elkaar vinden. Vorige week waren we in Arvidsjaur bij de dierenarts voor de jaarlijke inenting. 150 Kilometer voor een enkele reis 🙂 Ze werden beiden gewogen en wat denk je? Kiwi die 16 juni nog 3 jaar moet worden, heeft nu al het gewicht van een volwassen kat. 6 kg! Daar moeten dus 2 kg van af en ook Freja is een halve kilo te zwaar. Dus eigenlijk maar een paar keer per dag iets te eten geven en geen snoepjes en tussendoortjes, geloof me, dat is niet alleen voor de katten wennen maar ook voor de baasjes. Freja moet 3 juni terug om weer een tand te laten trekken. Ze heeft FORL, een pijnlijke tandziekte waarbij uiteindelijk alle tanden getrokken moeten worden. Overigens had Bart het ook. Een binnenkat kan prima zonder tanden leven.
Zo, eindelijk heb ik weer eens tijd en zin gevonden voor het schrijven van een blog en zijn jullie weer helemaal bij. Blijf gezond en blij en tot een volgend blog.
Veel Liefs Paula