Het visseizoen 2015 staat voor de deur. Letterlijk en figuurlijk, want gisterenavond hebben we de eerste visgasten van het seizoen mogen begroeten. Een visvriend, die inmiddels al voor de vierde keer zijn vakantie bij ons doorbrengt en dus inmiddels bij de inventaris hoort, met zijn vriend zijn gisteren in Lapland aangekomen. Ze nemen de volgende week vrijdag hun intrek op de bovenverdieping van ons huis en wilden al een week eerder van Lapland genieten en huren zo lang een stuga (een hut) bij een groot meer hier in de buurt, het Vinträsket. Erg gezellig om hen volgende week vrijdag als eerste gasten van het seizoen hier te mogen verwennen. Maar, eerlijk is eerlijk, we hebben het wel erg druk gehad de laatste tijd en voor Lapse begrippen eigenlijk te druk.  Op een gegeven moment denk je “dit lijkt wel verdomde veel op werken waar we nu mee bezig zijn” 🙁 . Aan de andere kant is het heerlijk om vooral buiten bezig te zijn met van alles en nog wat. Zoals jullie weten zijn we in de winterperiode met het organiseren van sneeuwscootertochten gestart. De 5 sneeuwscooters moeten onderdak dus Frans en ik naar Skellefteå om bij een soort Gamma al het materiaal te halen. De dag daarna zijn we samen gestart met het bouwen van de garage. Frans zet de lijnen uit en is degene die het zware werk doet, en ik help zo goed als ik kan. Frans zegt altijd dat ik een “good oppermenke” ben, dus dat neem ik dan maar voor waar aan. Na een paar weken zwoegen is de scootergarage klaar en hebben we vorige week de scooters gepoetst en allemaal achter elkaar in de garage gestald. Het voelt goed dat het dure materiaal onderdak staat, wachtend op de volgende winterperiode.

Verder zijn we de laaste week druk in de weer geweest met het zagen en kloven van een flinke berg houtstammen. Ook al is het een zware klus, het is heerlijk om de hele dag buiten bezig te zijn met zijn tweetjes. Na een paar dagen flink doorgewerkt te hebben waren we klaar. In het houthok ligt nu zo’n 20 m3 hout te wachten op de volgende winter. Voor de grote panna  (kachel) met accumulatortanks – die de radiotoren in huis verwarmen en voor warm water zorgen – hebben we stammetjes van rond de 50 cm gemaakt en voor de haard in de woonkamer hebben we kleinere stammetjes van rond 30 cm gemaakt. We zijn trots dat we deze klus weer met zijn tweetjes geklaard hebben! 🙂

Met Bart en Prins gaat het prima. Zoals ik in een vorig blogg al schreef zijn het echte vrienden. Ze kunnen goed met elkaar door een deur en zijn altijd samen. Prins is dit jaar voor het eerst ook buiten. Samen met Bartje gaat hij erop uit en als Bart een muisje heeft gevangen loopt Prins er trots mee rond, alsof hij het gevangen heeft. Via het halsbandje met zendertje weten we ze altijd te traceren. Wel een veilig gevoel. Vorige week ben ik met ze naar de dierenarts in Lycksele geweest voor de jaarlijke inenting. Ze zijn nu weer tot begin volgend voorjaar beschermd tegen nies- en kattenziekte. Met 832 kronen is dit hier wel een dure business (ruim € 91,–). Ook zijn we vorige week naar Stensele gereden, net als vorig jaar, om daar onze bloemen te kopen. Veel te vroeg zeggen de locals, die steevast als datum aanhouden dat ze altijd pas na 1 juni de bloemen buiten zetten. Ongeduldig als we zijn wilden we daar niet op wachten en besloten we toch al vroeger de bloemen aan te schaffen. Overdag zetten we de bloemen buiten neer en tegen de avond zetten we ze in de garage, omdat het s-nachts nog wel tot rond het vriespunt kan zijn. Zowel bij Tores als bij onszelf ziet het er binnenkort weer fleurig uit. Erg leuk die bloemen. Verder heb ik de afgelopen week de tuin klaar gemaakt voor het voorjaar. De houten roeiboot voor ons huis is versierd met viooltjes en de grasmat ligt er weer netjes bij. Het is wel veel werk maar tuinieren is een echte hobby van me. Ik vind het heerlijk als alles er weer netjes en fleurig uitziet.

Zoals jullie weten zijn op 3 en 4 april 11 journalisten en reisbloggers op bezoek geweest in Gold of Lapland en ze zijn ook hier bij ons in Tväråträsk geweest. De reacties van allen waren zeer positief er inmiddels zijn er verschillende recensies op diverse bloggs verschenen. (o.a. Travelpro, Travelvalley, Reisgraag en het Verkeersbureau). Onder hen een Limburgse journalist van L1 TV, Bas van Mulken. Hij heeft een erg mooie reportage gemaakt die hemelvaartavond 14 mei jl. te zien was op L1 TV. Een 10 minuten durende uitzending over Frans en mij en ons leven hierboven in Zweeds Lapland. De reportage geeft een mooie indruk van onze sneeuwscooterarrangementen. De reportage kun je op onze website bekijken (www.sneeuwscootertocht.nl)

Afgelopen zaterdag hadden we een erg gezellige happening, namelijk de spinningmarathon in Blattnicksele. Net als vorig jaar heb ik het spinning- en yoga-pilates seizoen afgesloten met een gezamenlijke spinningmaraton. We waren met 14  fanatieke spinners en in Blattnicksele, een dorpje op 40 km afstand, hebben we ons het licht uit de ogen gefietst. Van 10.00 tot 12.00 uur spinnen en, na een douchebeurt, een gezamenlijke luxe lunch. Dorpgenote Helen had voor een heerlijke lunch gezorgd. Allerlei soorten salades, lasagne, en een gehaktschotel met prei, spekjes etc. Als dank voor mijn inzet ontving ik een mooi kado van de spinningvrienden. Een in hand geschreven bedankkaart van Inger, een van de vrouwen die wekelijks trouw de yoga pilates bezoekt, een sinasappelboompje, en een waardebon van maar liefst 1500 kronen (ongeveer € 165,–) van de sportzaak in Lycksele. Daar ga ik binnenkort iets moois van kopen. 🙂

Het is leuk dat we 2 vrienden van vroeger, Jan en Dorthie, hier in Lapland hebben ontmoet. We hadden vroeger in Nederland regelmatig contact, maar waren elkaar uit het oog verloren. Toen Frans en ik onlangs in Skellefteå waren kwamen we ze tegen in een winkel daar. 4 mensen die vroeger in Nederland woonden, 2 in Helmond, en 2 in Voerendaal, en die elkaar weerzien hierboven in Zweeds Lapland. Kleine wereld 🙂

Wat ik vorig blogg nog vergeten was te vertellen is dat we in het dorp sinds kort ook een AED apparaat hebben en wel in de hembygdsgård (gemeenschapshuis) van ons dorp. Hjärtstartere noemen ze het apparaat hier en dat is ook voor Nederlanders een gemakkelijk te onthouden woord. Met zeker 20 mensen hebben we de reanimatie cursus gevolgd en aan het einde van de cursus werd aan iedereen de werking van het AED apparaat uitgelegd. Als bewijs voor deelname ontving ik een bewijs:” vuxen HLR med hjärtstartere“. Inmiddels heb ik als kersverse voorzitter van de hembygdsförening een aantal vergaderingen geleid en ik moet zeggen dat het me goed afgaat. Ook al spreek ik niet perfect Zweeds en kan ik nog niet alle discussies tussen de bestuursleden voor de volle 100%  volgen, toch lukt het me goed de vergaderingen te leiden. Waarschijnlijk komt dat toch wel door mijn ervaring. Karin, goede vriendin en buurvrouw, zegt altijd dat ik een prof ortförande (een prof voorzitter) ben. Karin is trouwens ook te zien in het filmpje van L1. Erg leuk als we daar samen zeggen dat we “friends forever” zijn.

En zo leg ik nu in alle vroegte de laatste hand aan dit nieuwe blogg. Het is maandagmorgen 25 mei 4.00 uur. De zon is al rond 3.00 uur opgekomen en schijnt aan de achterkant van ons huis zo onze slaapkamer in. Onze 2 schatten Bartje en Prins draaien zenuwachtig om me heen, miauwend en kopjes gevend. Ze willen naar buiten en geef ze es ongelijk. Wat een prachtige ochtend… Op de grasmat voor ons huis zie ik 2 svart vit flugsnappere, een grappig vogeltje wiens staartje continue op en neer gaat, en op straat jagen 2 eksters elkaar krijsend de stuipen op het lijf. Het is windstil en in de boomtoppen kondigt een zonovergoten nieuwe dag zich aan met het een zachtgele gloed. De thermometer is vannacht blijven steken op 5 graden, toch nog wat koud voor de tijd van het jaar. Het eerste kopje koffie van de dag smaakt heerlijk. Ik voel me gezegend dat we dit avontuur hier met zijn viertjes mogen beleven. Naast het gevoel van grote dankbaarheid bekruipt me echter ook regelmatig een  ietwat beangstigende gedachte. ‘echt alles gaat goed en we leven onze droom zoals we hem voor ogen hadden. Het lijkt te mooi om waar te zijn.  Je kunt echter niet in een hoekje van de kamer gaan zitten en wachten totdat iets fout gaat. Mijn lieve Frans zegt dan altijd “Genieten dus van elke dag en van elkaar” en dat doen we dus ook, met volle teugen.

Tot een volgend blogg

In november 2014 fantaseerden we samen in de sauna achter ons huis over uitbreiding van ons bedrijfje Laplandtime met sneeuwscooters in de wintermaanden. Vanaf toen is er nogal het een en ander gebeurd en dat in sneltreinvaart. Zonder te overdrijven kun je zeggen dat de sneeuwscooter-arrangementen in een mum van tijd de Nederlandse markt hebben bereikt en daar een echt succes zijn. De eerste gasten die zich telefonisch op nieuwjaarsdag meldden, waren 2 vrienden van vroeger uit Stevensweert. Toen zij boekten moesten we zelfs nog sneeuwscooters aanschaffen. 🙂 Wie A zegt moet ook B zeggen dus snel 4 nieuwe sneeuwscooters gekocht. We hebben het eerste seizoen 2015 rond de 20 gasten gehad en dat te bedenken dat we eigenlijk pas in 2016 wilden starten. We zijn dus meer dan tevreden. Afgelopen maandag hadden we de laatste 4 gasten uit Zwitserland op bezoek voor een sneeuwscootertocht van een dag. Deze gasten waren doorgestuurd door de eigenaren van Sandssjögården, een camping en stuga-resort zo’n 30 kilometer hier van daan. Fijn om op die manier samen te werken. Omgekeerd zal het ook een keer gebeuren dat wij gasten naar hen doorsturen. De ene hand wast de andere. Ook is op 17 maart jl. de vriendin van vroeger met haar vriend geweest. Haar grote wens om het Noorderlicht hier in Lapland te mogen bewonderen, kwam direct de eerste avond dat ze er was uit. Het was meteen raak. Super toch!

In een vorig blogg vertelde ik over Gold of Lapland, de toeristische organisatie die zich inspant om meer Nederlanders naar Lapland te trekken om hier hun zomer- en wintervakantie door te brengen. Op 3 en 4 april jl. hadden we 11 journalisten, touroperators en travel-bloggers op bezoek met wie we allen een prachtige sneeuwscootertocht hebben gemaakt. Onder de journalisten ook een Limburger, Bas van Mulken genaamd, van L1 TV, een lokale Limburgse zender. Hij heeft ons geïnterviewd en in mei komt er een uitzending over ons bedrijfje van maar liefst 10 minuten. Erg leuk en ik geef nog een seintje wanneer t op TV komt.

Ons geheel nieuwe sneeuwscooterpark heeft dus nu rust tot eind december. Dan mogen we onze eerste sneeuwscootergasten van 2015-2016 ontvangen, een lieve collega met wie ik vroeger bij de gemeente Heerlen nauw heb samengewerkt. Ze komt samen met haar man en 2 zoons. Verder hebben we voor 2016 al 4 boekingen te pakken. Onder hen verschillende gasten die ik heb ontmoet op de vakantiebeurs in Utrecht, o.a. een groep van 6 (4 volwassenen en 2 kinderen). Op de beurs ontmoette ik ook een goede vriendin van vroeger, die met haar man en diens zus en zwager een week Lapland komen beleven in 2016. Frans en ik gaan ons best doen om hen allen een echt Laplandavontuur te laten beleven! 🙂

Morgenvroeg om 6.00 uur maken we ons op voor een shoppingdag naar Skellefteå. Allereerst moeten we hout halen voor een garage voor de scooters. Die bouwen we naast en aan de bestaande garage vast. Het is goed dat de scooters, 5 in totaal, en de tjälke (een soort aanhanger voor achter de scooter) in de zomermaanden onder dak staan. Verder staan er nog meer dingen op de boodschappenlijst, zoals o.a. een nieuwe hogedrukreiniger. Ook kopen we nog wat spullen voor de extra slaapkamer die we aan het maken zijn op de zolderverdieping bij Tores. We krijgen namelijk regelmatig groepen van 3 of 4 vissers en soms vindt men het prettig dat een ieder een eigen slaapkamer heeft.

Afgelopen zondag 5 april was er de jaarlijkse pimpeltävling, het visfeest dat elk jaar op paaszondag door de hembygdsförening (de gemeenschapsvereniging) wordt georganiseerd. Het was niet al te fijn weer, veel wind en weinig zon, maar het was toch een druk bezochte dag, die de vereniging weer 19000 kronen heeft opgeleverd, zo n € 2000,–. Pasen is een feest dat hier goed gevierd wordt, niet op de laatste plaats met de nodige flessen wijn en bier. Verder is de påskkäring (een paasvrouwtje) een geliefd figuur dat je overal ziet. Voor de ramen zittend op een bezemsteel, in bloemstukken etc. etc. De overbuurvrouw Sarah had wel een heel bijzondere plek voor de käring gevonden. Alsof ze dronken tegen een boom was gevlogen op haar bezemsteel. Don’t fly and drink. Erg humoristisch!

Verder hebben we tussen de bedrijven door nog het förarbevis (het rijbewijs) voor de sneeuwscooter behaald. In 3 dagen tijd werden we door een lerares van Transportstyrelsen  (De Zweedse rijksdienst voor het wegverkeer) klaargestoomd voor het schriftelijke examen dat op vrijdag 27 maart werd afgenomen. Het praktische examen hadden we de woensdag ervoor al met goed gevolg afgelegd en nu was het tijd om van de 26 vragen minimaal 21 goede antwoorden te hebben. Frans en ik zijn allebei cum laude geslaagd. Verder was dit examen goed om mijn Zweeds verder op niveau te brengen. We kregen er namelijk een boekje, uiteraard in het Zweeds, bij met allerlei regels, verkeersregels, en gedragingen waarmee je in het verkeer alsl scooterrijder rekening moet houden. Binnenkort ontvangen we ons officiële scooterrijbewijs. Dus het volgende blog een foto als bewijs 🙂

Op 28 maart hadden we verder nog het zgn. sparkfest in ons dorp. Aan het begin van de avond krijg je een envelop met daarin de naam van het gezin waar je het voorgerecht gaat eten. Op de spark (een soort step op ijzers) ga je dan samen naar dat gezin in het dorp voor het voorgerecht. Na het voorgerecht ga je naar een ander adres voor het hoofdgerecht, ook weer op de spark.  Frans en ik moesten het nagerecht serveren. We hadden gekozen voor een zgn. chocolade-melleux met bessen, ijs en slagroom. Rond half 10 kwamen onze 4 gasten uit het dorp, Mats en Helen en hun zoon Stefan, en een vriend, Frederik. Ze hadden al de nodige wijntjes en biertjes achter de kiezen en we hebben veel lol gehad. Rond half 11 gingen we met de spark richting hembygdsgård (gemeenschapshuis) waar we tot rond 12 uur verder hebben gefeest. Het was eenvoudig, ongedwongen en ontspannen.

Inmiddels raken we steeds meer ingeburgerd in Tväråträsk. De trouwe volgers van mijn blogg weten dat ik in het bestuur van de hembygdsförening (de gemeenschapsvereniging) zit. En wat denk je? Op 18 maart jl. ben ik in de jaarvergadering verkozen tot ordförande van het bestuur, juist ja, tot voorzitter. De 2 mensen die de verkiezingslijst voorbereiden hadden mij naar voren geschoven en de jaarvergadering heeft uiteindelijk het besluit genomen. Bijzonder dat een Nederlander voorzitter wordt van een dorpsvereniging. Ik vind het wel allemaal erg spannend, want het valt niet mee om een vergadering in het Zweeds voor te bereiden, te volgen en te leiden als je zelf nog geen 100% Zweeds spreekt. Zeker als een aantal bestuursleden Laps dialect spreekt. Aan het begin van de eerste vergadering heb ik gevraagd of ze duidelijk Zweeds willen praten en tot nog toe doen ze dat. Hopen dat het zo blijft. Zoals jullie van mij gewend zijn, neem ik de taak wel serieus en ben ik niet alleen maar een voorzitter op papier, hoewel het voorzitterschap van een vereniging in een klein dorp niet te vergelijken is met het voorzitterschap van een managementteam dat in een veranderings- en ombuigingsproces zit, zoals in Bladel. Ik heb allereerst een rondje gemaakt langs de bestuursleden met de vraag wat er zoal leeft en wat ik zou kunnen doen. De eerste verbetering die ik samen met mijn lieve Frans wil doorvoeren is om het digitaal werken in te voeren. Het gaat me goed af om opdrachten te geven en anderen te laten werken 🙂  en Frans is dan ook druk in de weer met het bouwen van de site. Het zou fijn zijn als daarnaast jonge mensen uit het dorp enthousiast zijn om de site actueel te gaan houden. Ook een mooi leerproces voor hen zelf. Zo meteen komen Ida en Emelia, 2 jonge meiden uit het dorp, om hierover te praten. Kijken of zij dit op zich willen nemen. A.s. zondag 19 april is er bestuursvergadering en dan presenteert Frans de website. Als het goed is gaat hij daarna in de lucht. www.tvaratrask.se, de website wel te verstaan niet Frans.:)

Verder ben ik nog volop met het spinnen bezig. Het spinningseizoen loopt al weer langzaam ten einde en net als vorig jaar sluiten we dit af met een spinningmarathon. Daarover in een volgend blogg meer info en foto’s.

Nog effe en dan begint het visseizoen 2015. We verheugen ons erop onze eerste gasten eind mei te mogen begroeten. Net als vorig jaar komen ook dit jaar vissers terug die al eerder hier waren en met wie we een vriendschapsband hebben. Erg leuk om onze visvrienden hier weer te mogen begroeten en verwennen.

Met bart en prins gaat het prima en ze raken steeds meer bevriend met elkaar. Prins doet me veel aan Elton denken. Niet alleen is het ook een chocolate point siamees maar heeft hij dezelfde streken en aanhankelijkheid als Elton. Hier 2 foto’s van hen. Zoek de 10 verschillen. Nog ff en dan zijn Bart en Prins niet meer binnen te houden en zullen ze steeds vaker de wijde wereld van de grasmat voor en achter ons huis intrekken. Net zoals Bart krijgt ook Prins een halsbandje met een zendertje zodat ze allebei steeds goed te traceren zijn.

In Nederland wordt het woensdag a.s. 25 graden volgens de weersvoorspelling. Wat een contrast met hier. Gisteren is er nog 20 cm sneeuw gevallen, zodat buurman Roland nog moet uitrukken met de tractor om de oprit sneeuwvrij te maken.

Tot een volgende keer!

Paula