Het is 1 augustus en ‘s-nachts is het inmiddels alweer een paar uurtjes schemerig. De dagen worden nu snel korter en de nachten worden weer langer, naar 21 december toe, de langste nacht van het jaar. Afgelopen weken hebben we een erg gezellige tijd gehad met onze vaste visvrienden Vincent, Mannes en Mario, en nieuwkomers Rick en zijn zoon Wessel. Het was heerlijk weer en de vangsten waren ook goed. Bedankt mannen voor de gezellige tijd.

Martin en Brigitte zijn nu hier, een Zwitsers echtpaar, die het rijk helemaal voor zich alleen hebben. Frans gaat elke dag met ze naar de rivier om te vissen op vlagzalm en forel en ze hebben het goed naar de zin. Eerlijk is eerlijk, we tellen nu de dagen af naar 13 augustus toe. Dan hebben we ff 1 weekje geen gasten en dat is ook wel heel erg lekker. Ff de accu weer opladen en ons eigen ding doen. Zo zullen we een keer naar de milieustraat naar Gargnäs rijden om wat grof vuil weg te brengen en heeft de tuin nog wat extra aandacht nodig. Verder zullen we zeker een paar keer in de sauna gaan. Lekker genieten en uitrusten en volop tijd om bij te praten. Afgelopen maanden was het een komen en gaan van gasten, heel erg gezellig, maar ook vermoeiend omdat je 24/7 klaar staat voor de gasten. Gelukkig is alles goed gegaan. Geen ongelukken of vervelende dingen en hopelijk kunnen we ook Brigitte en Martin volgende week maandag weer veilig en wel op het vliegtuig naar Zwitserland zetten. Vorig blog schreef ik al over het vissen en onze visgasten. In dit blog wil ik wat vertellen over de Zweedse gerechten die we serveren.

Steevast serveren we de hele week gerechten uit de Zweedse keuken en meestal zit aan elk gerecht een verhaal. Zo bijvoorbeeld het verhaal over het ontstaan van de zgn. Tjälknöl. Jaren geleden woonden diep in het bos een man met zijn vrouw. De man moest in het bos werken en zijn vrouw wilde hem bij thuiskomst verrassen met een lekker stuk elandenvlees. Ze legde een stuk bevroren vlees in de oven op heel lage temperatuur om het te laten ontdooien. Door een oorzaak, die niet bekend is, kwam de man echter die nacht niet thuis. De vrouw was het stuk vlees helemaal vergeten. ‘s-Morgens, uren later, viel haar oog op het stuk vlees dat nog steeds in de oven lag en inmiddels natuurlijk ontdooid was. De vrouw wilde het weggooien, maar de man stelde voor het toch nog op te eten. En wat dacht je? Het smaakte voortreffelijk. Zo is de Tjälknöl ontstaan. We serveren de op 0,5 cm gesneden lappen elandenvlees met rårörda lingon, zure lingonbesjes, en potatisgratäng, juist ja aardappelgratäng, met originele en bekende riven västerbotten öst, geraspte kaas uit onze provincie. Allemaal lokale produkten dus. En dat is lekker smullen.

Zo is ook het gerecht ontstaan dat we de Ballen van Frans hebben gedoopt, of eigenlijk hebben onze wintergasten Pieternel en Nico dit gerecht zo gedoopt. Ook aan dit gerecht zit een leuk verhaal vast. Toen Frans nog alleen ons bedrijf Laplandtime runde maakte hij veel werk van het bereiden van gehaktballetjes van elanden- of rendiervlees. De hele dag stond hij in de keuken de kleine gehaktballetjes te draaien. Aan de bereiding zat dus veel, heel veel werk. Steevast als Frans deze balletjes op tafel zette en wilde uitleggen wat er op het menu stond, riep al een van de gasten Ohh Ikea Balletjes. Omdat onze balletjes 100% rendier- of elandenvlees zijn, en dus helemaal niets te maken hadden met Ikea balletjes – waar niet eens vlees in zit – besloten we een waardig vervanger te zoeken. Omdat het gehakt echter op zich erg lekker is, besloten we grotere gehaktballen te maken met een heerlijke kruidenmelange van peper en basilikum, en met een fetablokje in elke bal als verrassing. De eerste gasten aan wie we dit gerecht serveerden waren onze wintergasten in het voorjaar 2015, Pieternel en haar man Nico. En zij doopten deze grotere ballen als de Ballen van Frans en sindsdien heten ze zo. Het leuke was dat Pieternel en Nico samen met de broer van Nico en zijn vrouw in de zomer 2015 terug zijn gekomen met de camper. Ze belden een paar dagen van tevoren op met de vraag of ze de Ballen van Frans nog een keer mochten komen eten. Natuurlijk hebben we dit gerecht voor ze bereid en we hebben nog een keer hard moeten lachen om het ontstaan van de naam van het gerecht. Volgende keer foto’s van de Ballen van Frans! Dat mag je niet missen.

Zo ben ik het hele seizoen bezig met het bereiden van lekkere maaltijden voor onze gasten. En ook staat er steevast een heerlijk bereid toetje voor iedereen klaar. Ik draai elke week zo ongeveer hetzelfde menu en Frans en ik eten zelf ook altijd mee, ook omdat dit bij het concept van ons bedrijfje hoort. Persoonlijk contact tussen ons en de gasten is erg belangrijk. Frans en ik doen echter nooit mee met de toetjes. De gasten kijken de eerste avond dan verrast “Hoeven jullie geen toetje”. En dan geef ik steeds hetzelfde antwoord. “Als wij elke avond mee zouden doen met de toetjes, dan passen we aan het einde van het seizoen niet meer door de deur”. Dat er gasten zijn die na een week verblijf hier met 4 kg plus op de weegschaal weer huiswaarts keren is geen uitzondering, maar je, daar heb je dan ook vakantie voor. Toch?

Fijne zomer en tot een volgend blog.

Paula

Vorig blog schreef ik over het verschijnsel van de midzomernachtzon en inmiddels zijn we alweer ruim 4 weken verder. Het is op dit moment een komen en gaan van gasten. Nieuwe gasten, die we nog niet eerder Zweeds Lapland mochten laten beleven. Maar meestal gasten die jaar in jaar uit terug komen en dus visvrienden zijn. Het weerzien is altijd heel hartelijk. Frans en ik zetten steeds ons beste beentje voor om iedereen een heel fijne vakantie te bezorgen. Wat de vangsten betreft zit dat dit jaar goed. Er worden veel mooie exemplaren forel en vlagzalm gevangen en ook de snoekers op het meer tegenover ons huis zijn meer dan tevreden met de vangsten van de dag. Het weer is de ene dag echt heel lekker met veel zon en hoge temperaturen en de andere dag regenachtig en winderig. Tja, dat hebben we nu eenmaal niet in de hand.  In dit blog foto’s van de vissers. De vangsten dit jaar zijn zeer goed en dus weer veel blije gezichten.

We begonnen het seizoen met 2 Nederlandse vissers, Martijn en zijn vriend Thomas, direct gevolgd door de Belgen Frank en Herbert. Daarna volgden onze 3 Zwitserse vrienden, Peter Hampi en Ernst. Voor Peter was het de eerste vliegviservaring en na een week vlieglessen van Frans kon hij prima zijn eigen vis vangen.

Toen was het tijd voor de groep Freddy, Bruno en Jens. Zij bezoeken ons al jaren achter elkaar en zijn inmiddels echte visvrienden. Op de 1e foto Freddy, daarna Jens en als derde Bruno.  en dit keer hadden ze 4 visvrieden meegenomen, Peetje, Redgy, Manse en Tom. Het was een erg gezellige week met veel humor. Bruno en Freddy zijn daarna nog een weekje gebleven om te snoeken op het meer tegenover ons huis.   Toen was het alweer tijd voor onze trouwe visvriend Jo. Jo was dit jaar al voor de vijfde keer hier. Hij had nog drie vismaten  mee, Rob, die ook al het tweede jaar mee was, en Ad en Rien. Met Freddy en Bruno erbij zat de tafel tijdens het avondeten lekker vol. We hebben heerlijk genoten van een gezellige week waarbij veel kennis over de vliegen en het binden werden uitgewisseld.

Daarna was het de beurt aan Asley en Sven, 2 Duitse gasten die ook al jaren achter elkaar Laplandtime bezoeken. Ze hebben mooie grote vissen gevangen. De laatste dag van hun verblijf zijn ze gaan snoeken met de vlieg op de Juktån met onze nieuwe aanwinst, de rubberboot met buitenboordmotor. Ze hadden de dag van hun leven, zoals je op de foto hiernaast van hun gezichten kunt aflezen. Tijdens hun week waren ook de Nederlandse gasten Dick en Rob en vader en zoon Edwin en Peter op bezoek.

En zo zitten we nu in de week van 6 juli en zijn er 4 gezellige gasten hier. Vrienden Fred en Joeri die in het huisje Tores verblijven en vader en zoon Harry en Eddy, die de boververdieping van ons huis hebben ingenomen. Het is een gezellige groep die al  een aantal mooie dagen aan de rivier hebben beleefd. Vanmorgen hebben we jarige Harry (73) in het Zweeds toegezongen. Håg ska han leva….. juist ja… Lang zal hij leven.

En zo is het een komen en gaan van gasten en vliegen de weken in sneltreinvaart aan ons voorbij. We zijn steeds erg dankbaar als we mensen een mooie week kunnen laten beleven. Hier nog een paar foto’s van onze gasten en hun vangsten.