Het weer van de afgelopen weken liet een wisselend beeld zien. Een week of 2 geleden was het heeeeerlijk. Wel koud, ’s nachts zo’n -30 en overdag rond -15, maar de zon scheen er lekker op los. Het zonlicht maakt het Laplandse winterlandschap nog mooier en je waant je in een sprookje. De afgelopen dagen is het beduidend minder. Woensdag was het overdag zelfs +6 en dooi is iets dat we hier op dit moment niet kunnen gebruiken. We zijn dan ook heel erg blij met de weersverwachting voor komende weken. Als het klopt gaat het vandaag rond 16.00 sneeuwen en dat gaat door tot morgenmiddag 16.00. Dan kleuren ook de bomen weer sprookjesachtig wit en is het plaatje voor de gasten compleet. De sneeuw komt voor alle bedrijven die met wintertoerisme bezig zijn op precies het goede moment. We zeggen vaak tegen de gasten, dat alles zich laat regelen, behalve het weer en het Noorderlicht niet. Apropos Noorderlicht, gisterenavond was het er. De gasten die gisterenavond aankwamen vielen met de neus in de boter. Een mooi begin van hun Laplandavontuur.

Afgelopen week hebben we een super gezellige week gehad. 2 Belgen van begin 50 en 2 Hollanders van begin 60 waren te gast en het was in het begin even aftasten of er een klik zou zijn. Maar die klik was er direct bij de kennismaking. Bijzonder om te zien hoe mensen in een split second aanvoelen dat het wel goed zit. De Belgische vrouw Else ontpopte zich als een ware stand-up comedian. Ze droeg het hele reportoire voor. Van kinderliedjes tot de sketch van Karin Bloemen en Angela Groothuizen, waarin zij 2 dikke vrouwen spelen, nou ja speelden 🙂 Bij het afscheid gisteren biggelde hier en daar dan ook een traantje over de wangen. Gisteren was dus de poets- en wasdag en de dag waarop de eigenaar van het plaatselijke supermarktje de  boodschappen voor de nieuwe gasten brengt. Voor Frans is de wisseldag net zo druk. Hij vertrok gisterenochtend rond half 12 met de auto naar Lycksele (100 km) en Umeå (220) en gisterenavond om half 11 was hij terug, waarbij hij er op die dag 700 km. had op zitten. Hij zit dus vrijwel de hele dag in de auto. Ik ben altijd blij als iedereen, en vooral mijn eigen lieve Frans, weer gezond en wel thuis is. En zo zitten we al weer in de vijfde week van het winter sneeuwscooterseizoen.

2 Weken geleden hadden we een erg gezellige groep Eindhovenaren op bezoek. Ook met hen hebben we een mooie week beleefd. Jammer dat de week werd afgesloten met stukken aan een van onze sneeuwscooters. Een van hen was met een sneeuwscooter tegen een boom gereden. Gelukkig geen persoonlijke schade, maar wel flinke schade aan de sneeuwscooter. Maar ook dit is alweer opgelost. De sneeuwscooter is al gerepareerd en staat klaar voor een mooie rit door het winterse Laplandse landschap.

Sinds mijn vorig blog 6 januari is er al weer van alles gebeurd. Natuurlijk ben ik naar de vakantiebeurs in Utrecht geweest, onder de paraplu van Gold of Lapland, maar dit keer voor ons eigen bedrijfje Laplandtime. Het was erg leuk en succesvol. Leuk omdat ik weer veel bekenden en vrienden van vroeger heb gezien. Zo stonden opeens 3 vriendinnen van vroeger voor me. Ze woonden alle drie in de straat achter de Emmalaan waar ik woonde. Ik had ze al zo lang niet gezien en wat denk je als mensen dan ineens voor je staan. We hebben gelachen, gegierd en gebruld. De hele stand was in rep en roer en heeft met ons meegenoten. Ze hadden een lekker pakje knapkook voor me meegenomen. Verder was er een vriendin en buurmeisje van vroeger en ook haar had ik al zo’n 35 jaar niet gezien. Ze heeft nu een eigen cateringbedrijf. Samen hebben we op de beurs zuurkool met worst gegeten, en we waren het erover eens, dat haar producten zeker lekkerder moesten smaken. Zo waren Joke en Tanja aan de stand. Ze waren in 2016 in de winter onze gast en komen in 2018 terug. Ook Sven en Katja, een van onze eerste wintergasten in 2015, waren er. En Leon, die vorig jaar in Lapland was, verblijdde me met zijn bezoek. Maar het allermeeste heb ik toch wel genoten van het bezoek van de “3 meisjes van de Wilhelminalaan”.

Erg leuk dat een vriendin van de lagere school van vroeger, toen heette ze Marion Brouwers, 3 weken geleden met haar man en vrienden hier in Lapland op bezoek was. We hebben samen verhalen van vroeger verteld en het weerzien was erg warm en fijn. Ze zijn ook een keer mee gaan spinnen en dat ging hen goed af. Bij het afscheid hadden we allebei de tranen in de ogen staan. Bedankt Marion. Wat was het mooi en warm jullie hier te mogen verwennen.

De trouwe lezer van mijn blog weet dat ik voorzitter van de gemeenschapsvereniging in het dorp, dat ik in het bestuur van de toeristenorganisatie Gold of Lapland zit, en dat ik bestuurslid ben van een windmolenpark op Sandberget (de zandberg). Vorige week ben ik gevraagd zitting te nemen in het bestuur van de provinciale koepel van gemeenschapsverenigingen. De mevrouw van de valberedning (kiescommissie) , die ik onlangs had ontmoet tijdens een vergadering in Lycksele, zei dat ze nogal onder de indruk was van mijn andere kijk op dingen. Toen ik aangaf dat ik bestuurslid zou willen worden, zei ze dat ze blij was met deze vitamininjektion. Grappig he? Mijn Lapse Curriculum Vitae begint zich dan ook behoorlijk te vullen. Dus degene die bij de titel van mijn blog aan carnaval of de centrale verwarming dachten, hebben het helemaal mis.

De gasten die de eerste avond arriveren krijgen van mij steevast Paula’s vissoep geserveerd. Omdat veel mensen de soep erg lekker vinden, hier het recept. Doe er je voordeel mee!

Snijd een ui in kleine blokjes en 2 wortels met een kaasschaaf in dunne schijfjes. Fruit ze kort in olijfolie in een pan. Maak ondertussen 1 liter visbouillon (1 liter water en 2 vis- bouillonblokje). Voeg dit bij de ui en wortel. Een belangrijk bestanddeel van de soep is räkost (garnalenkaas). Die schijnt ook bij Ikea Nederland te krijgen zijn in tubevorm. Je hebt ongeveer 400 gram nodig. Doe dit bij de bouillon en roer totdat het goed opgelost is. Als laatste voeg je dille toe. Snijd de zalm in grote stukken. Kook in een apart steelpannetje met water en zout de zalmstukken 5 minuten. Voeg de zalmstukken net voor het opdienen van de soep bij de soep, zodat de zalm niet kapot kookt. Smakelijk!

En zo staat alles in het teken van onze wintergasten. En elke keer is het weer zo bijzonder om zoveel verschillende mensen te mogen leren kennen. En elke keer is er weer die persoonlijke klik die het zo speciaal en warm maakt. Soms direct bij de kennismaking, soms na een paar dagen. Maar de klik is er steeds. En wat is er mooier als je na een week met elkaar bij het afscheid een soort weemoed voelt en de wens om dit nog ff met elkaar vast te mogen houden. Maar dan staan snel alweer nieuwe mooie mensen voor de deur.

Heel veel lieve groeten van mij uit het mooie Lapland en tot een volgend blog.
Paula

Op 19 december 2013 was mijn afscheid bij de gemeente Bladel, en voor sommigen zal het ook echt een feest geweest zijn dat ik na een organisatieontwikkelings-traject van 3 jaar naar Lapland vertrok 🙂 Ik ben nu dus al 3 jaar vast in Lapland en run hier samen met mijn lieve Frans ons bedrijfje Laplandtime. We zetten ons met hart en ziel in om onze gasten een onvergetelijk Laplandavontuur te laten beleven, of het nu de vissers in de zomer zijn, of de sneeuwscootergasten in de winter. Het is vandaag 6 januari en de start van het sneeuwscooterseizoen 2017 staat voor de deur. Op 16 januari a.s. komen de eerste gasten. Een vrouw en 2 mannen, 2 afzonderlijke boekingen. De vrouw verblijft op de bovenverdieping van ons huis en de 2 mannen nemen hun intrek in Tores`. Op dezelfde dag kom ik terug van de vakantiebeurs in Utrecht. Volgende week dinsdag 11 januari vlieg ik vroeg in de ochtend om 6.30 uur vanaf Lycksele naar Stockholm Arlanda en van daaruit naar Amsterdam Schiphol. In de late namiddag arriveer ik met de trein in Utrecht Centraal en verblijf in het NH Hotel in Utrecht. Lekker gemakkelijk omdat het van daar maar 10 minuutjes lopen is naar het jaarbeursgebouw. Ik sta op de beurs van donderdag 12 tot en met  zondag 15 januari a.s. en ik verheug me nu al op de mensen die een bezoek brengen aan de stand. O.a. bezoekt een aantal mensen de stand die in 2018 een sneeuwscootervakantie geboekt hebben. Erg leuk om onder het genot van een kopje koffie, en misschien wel iets lekkers erbij,  de details van de reis te bespreken. Verder heb ik elke avond bekenden en vrienden van vroeger op bezoek en eten we samen een hapje. Voor als jullie ook naar de vakantiebeurs willen komen: De stand is in hal 11 stand nummer B 029.

Van 13 tot 19 december hebben we een reuze gezellige week met onze vriendin Vanessa uit Bladel gehad. Er lag een flink pak sneeuw en de temperaturen waren met rond -5 tot -10 optimaal om erop uit te gaan. We hebben 4 dagen kunnen scooteren en het was heeerlijk om de hele dag buiten in de Laplandse wildernis te zijn. Een keer is onze buurman Frank op de tocht meegeweest en een andere tocht waren de buren aan de andere kant Sarah en Per van de partij. Bijzonder om te zien hoe handig Vanessa met de scooter was. Ze bestuurde hem alsof ze het al jaren doet. Al hoewel, het was dit jaar de tweede keer, en dan bouw je toch wel een bepaalde routine op. Op de laatste dag hebben we een bijzondere route gekozen. We zijn samen Iceberget (de ijsberg) opgereden wat op zich een hele onderneming is, omdat er vrij steile stukken op de route naar boven liggen. Onder de bezielende leiding van Frans is het zoals altijd weer goed gegaan. Boven op Iceberget konden we uitkijken zover het oog reikt over het Laplandse landschap, de met sneeuw bedekte heuvels en bossen, en we hebben genoten van een overweldigend uitzicht, met een prachtig lichtspektakel in allerlei kleuren van de net ondergaande zon. Verder hebben we lekker bijgepraat over van alles en nog wat. Op zaterdagavond 17 december hebben we met zijn drietjes meegedaan aan een zgn. Julbord, vrij vertaald kersttafel. Ongelooflijk hoeveel koude en warme lekkernijen dan worden geserveerd. Voor de Zweden is het een traditie om minimaal bij één kersttafel vóór de kerst aan te schuiven. We hebben heerlijk gegeten en daarbij ook een lekker glaasje bier en wijn gedronken. Letterlijk één! Een glaasje wijn kost 55 kronen, omgerekend zo´n € 5,50 en voor een flesje bier betaal je al gauw 60 kronen. Maar eerlijk is eerlijk. Het was heerlijk genieten. Daarna was het de beurt aan onze Limburgse vrienden Jan en Danielle. Zij arriveerden 27 december en zijn dinsdag jl. weer naar huis vertrokken. Ook met hen hebben we lekker kunnen scooteren en het weer liet zich weer van zijn goede kant zien. Als je bedenkt dat het gisteren -36 was hebben we in die week met temperaturen van rond de -5 echt geluk gehad. We hebben samen, ons verwarmend bij het kampvuur, oud op nieuw gevierd en Frans had voor die gelegenheid zelfs vuurwerk gekocht, de allereerste keer in zijn leven. Na een half minuutje schoot de laatste van de 20 pijlen uit een doos en ging het vuurwerk dus letterlijk in damp op. Benieuwd of we het volgend jaar weer vuurwerk hebben. De grootste verrasssing echter was een magisch noorderlicht dat zich op de valreep van het nieuwe jaar, op oudjaarsavond 22.00 uur liet zien. Dat voelde echt als een kadootje.

Verder hadden we nog een leuke kook-opdracht voor Vanessa en voor Jan en Danielle. Plankstek bereiden, een echt traditioneel Zweeds gerecht. Elandenrosbief in het midden met bearnaisesaus, aardappelpurré, harricot verts met spek en op de hoek van het plankje een tomaat met knoflook en peterselie. En dit wordt geserveerd op een plank, die een aantal keren met olie de oven in is geweest, waardoor alles een lekkere rooksmaak krijgt. Het was heel erg lekker en ze hebben zich allen goed van hun opdracht gekweten! Verder heb ik nog brood gebakken met Danielle. Hiernaast het resultaat! Vanessa zie ik volgende week zaterdag terug. We gaan gezellig in Utrecht een hapje eten. Het afscheid zal wel weer moeilijk zijn. 🙁  

Hoewel we officieel nog steeds vakantie hebben, is het toch echt aanpakken geweest de laatste maanden. Er is altijd van alles te doen. De website actualiseren, de boekhouding, werkzaamheden in en rondom de accommodaties en het sporten. En natuurlijk gaat er elke dag veel tijd zitten in het verwarmen van ons huis en Tores`, zeker als het zoals gisteren en vandaag zooo extreem koud is. Verder ben ik veel tijd bezig met de jonge vrouw uit het dorp die mij gevraagd heeft haar te helpen in een proces om flink af te vallen. We zijn begin december gestart en trainen vanaf die datum minimaal 4 x per week. Voor iemand die niet echt sport als een grote hobby heeft is dat een grote opgave, maar ze gaat ervoor, natuurlijk omdat ik dat ook van haar verwacht 🙂 Ook let ze goed op met eten. Iedere week weegt ze zich en wekelijks evalueren we de afgelopen week. Wat is goed gegaan, waar loopt ze tegenaan. Ze is nu in een maand tijd dik 6 kilo afgevallen. Nog behoorlijk wat kilo’s te gaan, maat het begin is gemaakt. Verder laat ik haar zien dat het niet een proces is van alleen maar afvallen en sporten, maar dat ze haar hele levensstijl moet aanpassen. Zo zal ze gestructureerder moeten zijn in de organisatie van haar eigen huishouding, o.a. meer plannen van haar werk en sport en welke maaltijden ze wanneer bereidt. Het allerbelangrijkste is, dat ik het gevoel heb, dat ze er zelf ook plezier in krijgt en er echt voor wil gaan, ook met sporten. Dat doet me denken aan een passage in een managementboek. Je moet mensen niet leren een schip te bouwen, maar je moet ze leren van de zee te houden. En met die wijze woorden sluit ik het eerste blog van het nieuwe jaar af.

Samen met de Paus heffen we het glas en wensen de trouwe lezers van mijn blog een goed en vooral gezond 2017. Wij wensen ons een jaar waarin we al onze zomer- en wintergasten de vakantie van hun leven mogen bezorgen en dat iedereen weer gezond en wel terug huiswaarts mag keren.

Tot een volgend blog

Paula