GENIETEN MET VOLLE TEUGEN

Het visseizoen 2015 staat voor de deur. Letterlijk en figuurlijk, want gisterenavond hebben we de eerste visgasten van het seizoen mogen begroeten. Een visvriend, die inmiddels al voor de vierde keer zijn vakantie bij bleu eyesons doorbrengt en dus inmiddels bij de inventaris hoort, met zijn vriend zijn gisteren in Lapland aangekomen. Ze nemen de volgende week vrijdag hun intrek op de bovenverdieping van ons huis en wilden al een week eerder van Lapland genieten en huren zo lang een stuga (een hut) bij een groot meer hier in de buurt, het Vinträsket. Erg gezellig om hen volgende week vrijdag als eerste gasten van het seizoen hier te mogen verwennen. Maar, eerlijk is eerlijk, we hebben het wel erg druk gehad de laatste tijd en voor Lapse begrippen eigenlijk te druk.  Op een gegeven moment denk je “dit lijkt wel verdomde veel op werken waar we nu mee de scootergarage is klaarbezig zijn” :( . Aan de andere kant is het heerlijk om vooral buiten bezig te zijn met van alles en nog wat. Zoals jullie weten zijn we in de winterperiode met het organiseren van sneeuwscootertochten gestart. De 5 sneeuwscooters moeten onderdak dus Frans en ik naar Skellefteå om bij een soort Gamma al het materiaal te halen. De dag daarna zijn we samen gestart met het bouwen van de garage. Frans zet de lijnen uit en is degene die het zware werk doet, en ik help zo goed als ik kan. Frans zegt altijd dat ik een “good oppermenke” ben, dus dat neem ik dan maar voor waar aan. Na een paar weken zwoegen is de scootergarage klaar en hebben we vorige week de scooters gepoetst en allemaal achter elkaar in de garage gestald. Het voelt goed dat het dure materiaal onderdak staat, wachtend op de volgende winterperiode.

Frans aan de zaagmachineVerder zijn we de laaste week druk in de weer geweest met het zagen en kloven van een flinke berg houtstammen. Ook al is het een zware klus, het is heerlijk om de hele dag buiten Paula aan de kloofmachinebezig te zijn met zijn tweetjes. Na een paar dagen flink doorgewerkt te hebben waren we klaar. In het houthok ligt nu zo’n 20 m3 hout te wachten op de volgende winter. Voor de grote panna  (kachel) met accumulatortanks - die de radiotoren in huis verwarmen en voor warm water zorgen – hebben we stammetjes van rond de 50 cm gemaakt en voor de haard in de woonkamer hebben we kleinere stammetjes van rond 30 cm gemaakt. We zijn trots dat we deze klus weer met zijn tweetjes geklaard hebben! :)

houtstammetjes voor de volgende winter

 

Met Bart en Prins gaat het prima. Zoals ik in een vorig blogg al schreef zijn het echte vrienden. Ze kunnen goed met elkaar door een deur en zijn altijd samen. Prins is dit jaar voor het eerst ook buiten. Samen met Bartje gaat hij erop uit en als Bart een muisje heeft gevangen loopt Prins er trots mee rond, alsof hij het gevangen heeft. Via het halsbandje met zendertje weten we ze altijd te traceren. Wel een veilig gevoel. Vorige week ben ik met ze naar de dierenarts in Lycksele geweest voor de jaarlijke inenting. Ze zijn nu weer tot Prins met zijn halsbandjebegin volgend voorjaar beschermd tegen nies- en kattenziekte. Met 832 kronen is dit hier wel een dure business (ruim € 91,–). Ook zijn we vorige week naar Stensele gereden, net als bloemen kopen in Stenselevorig jaar, om daar onze bloemen te kopen. Veel te vroeg zeggen de locals, die steevast als datum aanhouden dat ze altijd pas na 1 juni de bloemen buiten zetten. Ongeduldig als we zijn wilden we daar niet op wachten en besloten we toch al vroeger de bloemen aan te schaffen. Overdag zetten we de bloemen buiten neer en tegen de avond zetten we ze in de garage, omdat het s-nachts nog wel tot rond het vriespunt kan zijn. Zowel bij Tores als bij onszelf ziet het er binnenkort weer fleurig uit. Erg leuk die bloemen. Verder heb ik de afgelopen week de tuin klaar gemaakt voor het voorjaar. De houten roeiboot voor ons huis is versierd met viooltjes en de grasmat ligt er weer netjes bij. Het is wel veel werk maar tuinieren is een echte hobby van me. Ik vind het heerlijk als alles er weer netjes en fleurig uitziet.

Zoals jullie weten zijn op 3 en 4 april 11 journalisten en reisbloggers op bezoek geweest in Gold of Lapland en ze zijn ook hier bij ons in Tväråträsk geweest. De reacties van allen waren zeer positief er inmiddels zijn er verschillende recensies op diverse bloggs verschenen. (o.a. Travelpro, Travelvalley, Reisgraag en het Verkeersbureau). Onder hen een Limburgse journalist van L1 TV, Bas van Mulken. Hij heeft een erg mooie reportage gemaakt die hemelvaartavond 14 mei jl. te zien was op L1 TV. Een 10 minuten durende uitzending over Frans en mij en ons leven hierboven in Zweeds Lapland. De reportage geeft een mooie indruk van onze sneeuwscooterarrangementen. De reportage kun je op onze website bekijken (www.sneeuwscootertocht.nl)

de spinningclub 14 man sterkAfgelopen zaterdag hadden we een erg gezellige happening, namelijk de spinningmarathon in Blattnicksele. Net als vorig jaar heb ik het spinning- en yoga-pilates seizoen afgesloten met powerclubeen gezamenlijke spinningmaraton. We waren met 14  fanatieke spinners en in Blattnicksele, een dorpje op 40 km afstand, hebben we ons het licht uit de ogen gefietst. Van 10.00 tot 12.00 uur spinnen en, na een douchebeurt, een gezamenlijke luxe lunch. Dorpgenote Helen had voor een heerlijke lunch gezorgd. Allerlei soorten salades, lasagne, en een gehaktschotel met prei, spekjes etc. Als dank voor mijn inzet ontving ik een mooi kado van de spinningvrienden. Een in hand geschreven bedankkaart van Inger, een van de vrouwen die wekelijks trouw de yoga pilates bezoekt, een sinasappelboompje, en een waardebon van maar liefst 1500 kronen (ongeveer € 165,–) van de sportzaak in Lycksele. Daar ga ik binnenkort iets moois van kopen. :) Helen verzorgt de luxe lunch

 

mooie kado\s

Het is leuk dat we 2 vrienden van vroeger, Jan en Dorthie, hier in Lapland hebben ontmoet. We hadden vroeger in Nederland regelmatig contact, maar waren elkaar uit het oog verloren. Toen Frans en ik onlangs in Skellefteå waren kwamen we ze tegen in een winkel daar. 4 mensen die vroeger in Nederland woonden, 2 in Helmond, en 2 in Voerendaal, en die elkaar weerzien hierboven in Zweeds Lapland. Kleine wereld :)

Wat ik vorig blogg nog vergeten was te vertellen is dat we in het dorp sinds kort ook een AED apparaat hebben en wel in de hembygdsgård (gemeenschapshuis) van ons dorp. Hjärtstartere noemen ze het apparaat hier en dat is ook voor Nederlanders een gemakkelijk te onthouden woord. Met zeker 20 mensen hebben we de reanimatie cursus gevolgd en aan het einde van de cursus werd aan iedereen de werking van het AED apparaat uitgelegd. Als bewijsHLR Hart |Longen Reanimatiebewijs voor deelname ontving ik een bewijs:” vuxen HLR med hjärtstartere“. Inmiddels heb ik als kersverse voorzitter van de hembygdsförening een aantal vergaderingen geleid en ik moet zeggen dat het me goed afgaat. Ook al spreek ik niet perfect Zweeds en kan ik nog niet alle discussies tussen de bestuursleden voor de volle 100%  volgen, toch lukt het me goed de vergaderingen te leiden. Waarschijnlijk komt dat toch wel door mijn ervaring. Karin, goede vriendin en buurvrouw, zegt altijd dat ik een prof ortförande (een prof voorzitter) ben. Karin is trouwens ook te zien in het filmpje van L1. Erg leuk als we daar samen zeggen dat we “friends forever” zijn.

En zo leg ik nu in alle vroegte de laatste hand aan dit nieuwe blogg. Het is maandagmorgen 25 mei 4.00 uur. De zon is al rond 3.00 uur opgekomen en schijnt aan de achterkant van ons huis zo onze slaapkamer in. Onze 2 schatten Bartje en Prins draaien zenuwachtig om me heen, miauwend en kopjes gevend. Ze willen naar buiten en geef ze es ongelijk. Wat een prachtige ochtend… Op de grasmat voor ons huis zie ik 2 svart vit flugsnappere, een grappig vogeltje wiens staartje continue op en neer gaat, en op straat jagen 2 eksters elkaar krijsend de stuipen op het lijf. Het is windstil en in de boomtoppen kondigt een zonovergoten nieuwe dag zich aan met het een zachtgele gloed. De thermometer is vannacht blijven steken op 5 graden, toch nog wat koud voor de tijd van het jaar. Het eerste kopje koffie van de dag smaakt heerlijk. Ik voel me gezegend dat we dit gelukkigavontuur hier met zijn viertjes mogen beleven. Naast het gevoel van grote dankbaarheid bekruipt me echter ook regelmatig een  ietwat beangstigende gedachte. ‘echt alles gaat goed en we leven gelukkigonze droom zoals we hem voor ogen hadden. Het lijkt te mooi om waar te zijn.  Je kunt echter niet in een hoekje van de kamer gaan zitten en wachten totdat iets fout gaat. Mijn lieve Frans zegt dan altijd “Genieten dus van elke dag en van elkaar” en dat doen we dus ook, met volle teugen.

Tot een volgend blogg