PIEP PIEP PIEP……

mooooooiDinsdagmorgen 4.30 uur. Midzomer in Lapland. De zon scheen al vanaf 2.00 uur vanmorgen in onze slaapkamer en de vogeltjes hebben de hele nacht gefloten alsof het midden op de dag is. Ik heb tot nu liggen draaien en besloten om dan maar vroeg op te staan. Gisteren was, net als in Nederland trouwens, een erg warme dag. Het kwik raakte de 31 graden aan en, omdat we de hele dag de deuren dicht hebben gehad, was het binnen met 24 graden uit te houden. ‘s Nachts koelt het hier heerlijk af tot een graad of 12, dus nu staan de deuren lekker open en waait het ff goed door. Bart en Prins genieten ook van de verkoeling, want ze zitten met zijn tweetjes voor de open deur, natuurlijk beschermd met muggennet, niet de katten wel te verstaan, maar de deur :)

Vandaag staat een rit naar Skellefteå op het programma waar we wat boodschappen gaan doen. 200 km enkele reis, dus we zijn de hele dag op pad.

Vorig jaar was een groep van 4 Belgische vliegvissers uit Antwerpen bij ons te  gast en dit jaar hadden ze weer geboekt. Danny, Marc, Tony en Tom. Men zegt wel antwerperseens dat Antwerpers een bijzonder slag mensen zijn en dat zijn ze ook. Wat een leuke groep bij elkaar :) Tijdens hun verblijf hier hebben de Belgen 2 keer moeten voetballen en beide keren werd gewonnen. Dat maakte de sfeer extra leuk! Frans en ik hebben zelf overigens ook wel naar het voetbal gekeken, hoewel het natuurlijk anders is als je eigen land niet meedoet. Daarna was het de beurt aan Peter en Eric, respectievelijk uit Monnikendam en Volendam. Ze zouden oorspronkelijk met zijn drietjes komen, maar de derde man Rudy kon helaas door ziekte niet mee komen :(  Toch hebben de beide heren kunnen afschakelen. We hebben genoten van de verhalen van Eric, die in een typisch Volendams dialect o.a. vertelde over een popgroep, waar hij jaren deel van uitmaakte. Die popgroep heette het stikkend lampje, hoe verzin je het. Het voert te ver om in dit blog verder uitleg te geven over de herkomst van die naam.

äschen marioGisteren hebben we afscheid genomen van onze vaste visvriend Mario, die dit jaar al voor de zesde keer op rij onze gast was. Dit jaar vormde hij met forellen klausde Duitsers Klaus en Peter een gezellig groepje. Klaus, die zichzelf Forellenklaus noemt, is een fanatieke 60 jarige vliegvisser, die wel van een grapje houdt. Als we ‘s avonds gingen eten begonnen we op zijn initiatief steeds met een liedje. We hielden elkaar vast en zongen dan “Piep piep piep, wir haben uns alle lieb, guten Apetit”. Mario kreeg van Klaus dit jaar de naam “Äschen-Mario”, vrij vertaald vlagzalm-Mario.  Verder maakte de Zwitser Ueli, 74 jaar, en de jonge Duitser Markus voor een week deel uit van het groepje. Vrijdag jl. heb ik hen naar de luchthaven Umeå gebracht vanwaar ze de thuisreis maakten.Peterleuk team

forellenklaus 3

forellen klaus 1We hebben nu ff 2 dagen geen gasten. Morgenavond komt de Duitser Asley met 2 vrienden. Asley is ook al de 5e keer op rij onze gast.

Vorig blog vertelde ik jullie al over het project Catch en Release, een project waarbij we als coach gaan optreden voor bedrijven in de toeristische sector. Frans zit in het bestuur van Leader Vindelälven en ik in het bestuur van Gold of Lapland. De beide voorzitters van de verenigingen hebben ons gevraagd om toeristische bedrijven te gaan coachen. Dit omdat het ons wel lukt om een boterham te verdienen aan het toerisme hier in Lapland, iets dat de meeste Zweedse bedrijven niet lukt. We concentreren ons met name op de buitenlandse markt, zoals Nederland en Duitsland. We helpen de bedrijfjes o.a. met het opzetten van een goede website in het Nederlands en Duits. De projectaanvraag is nu ingediend en wordt behandeld in het bestuur van Leader Vindelälven. De coaching start dan begin 2019. Wordt vervolgd.

Op 25 juni jl. was bestuursvergadering van Gold of Lapland. De adviescommissie voor de voordrachten had mij voorgedragen als vice-voorzitter en de benoeming heb ik aanvaard. Ach ja, het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan :) Binnen Gold of Lapland ben ik, samen met de manager van Gold of Lapland Karin Fällman, trekker karinvan het strategieproces De gemeenten in de regio zijn voor ons belangrijke strategische partners en we starten het proces met een workshop op 30 oktober a.s. Wordt vervolgd.  Ook zijn we alweer bezig met de voorbereiding van de vakantiebeurs in Utrecht volgend jaar. Karin heeft daarvoor een subsidieverzoek ingediend bij Jordbruksverket . De eerste aanvraag is op formele gronden geweigerd, maar nu komt een nieuw verzoek op 19 september in de vergadering van de subsidieverlener. Als de aanvraag wordt toegekend hebben we voldoende middelen om op de vakantiebeurs met Gold of Lapland uit te pakken met een eigen stand. De beurs afgelopen januari was een regelrecht drama omdat we onze stand met nog 10 anderen moesten delen. Wordt vervolgd.

En zo staat alles in het teken van het verwennen van onze visgasten. Mijn dagen zijn gevuld met voorbereiden van het eten, ontbijtje klaarmaken, lunchpaketten maken, poetsen, bedden opmaken en weer afhalen, wassen, tuin bijhouden, gras maaien, en gemiddeld 3 keer per week sporten met Anna. We hebben vanaf 24 mei jl. gasten en zijn nu al aan aan de 9e visweek bezig. Nog 9 te gaan. Mooi op de helft dus!

vindelalvenVanaf deze plek wens ik de familieleden en vrienden die met een ziekte te kampen hebben heel veel succes en sterkte bij het herstel.

Het is inmiddels 5.30 uur en ik hoor gestommel vanaf onze slaapkamer. Zo meteen krijgen Bart en Prins hun halsbandje om voor hun dagelijkse ochtendwandeling rondom het huis samen met Frans die onder het genot van zijn eerste kopje koffie in zijn schommelstoel buiten zit en geniet van het begin van  weer een prachtige nieuwe dag. Elke dag dat we mee mogen doen is een geschenk :)

Tot een volgend blog.

Paula

 

 

 

 

KLUSSEN EN VISSEN

PaultjeHet is vrijdagmorgen 11.00 uur en het regent. Eindelijk! Sinds de sneeuw weg is, is het steeds erg warm en droog geweest met weken waarbij het kwik regelmatig tussen de 25 en 30 graden schommelde. De afgelopen weken is er van rijkswege vaak gewaarschuwd voor bosbranden, omdat alles kurkdroog is. Hopelijk regent het flink door, zodat dat gevaar geweken is. Een brand hier is desastreus. De afstanden zijn hier zo groot, wat maakt dat de brandweer hier pas na dik een uur ter plekke is.

oude dak De afgelopen weken stond alles in het teken van klussen. Het dak van de veranda aan de voorkant van ons huis was nodig aan venieuwing nieuwe verandatoe. Hiernaast op de foto Frans aan het werk om het oude dak eraf te halen. Met auto en aanhanger hebben we in Storuman nieuwe dakplaten gehaald. De veranda is ook nog voorzien van een nieuwe verflaag en we zijn erg blij met het resultaat. Het ziet er weer netjes en fris uit. Verder verven we elk jaar een deel van het huis, zodat elke kant één keer in de vier jaar aan de beurt komt. Dit jaar moest Frans hoog op de ladder de nok van het huis verven. We zijn altijd opgelucht als dat weer gebeurd is, want erg leuk is het niet om meters hoog op een ladder te staan. In 2013 t/m 2016 hebben we samen een enorme stapel houtstammen zelf gezaagd en gekloofd, maar eerlijk is eerlijk… we worden er niet jonger op :) Dus ook dit jaar net als vorig jaar hebben we zo´n 20 m3 gezaagd en gekloofd hout besteld voor de aankomende winter. Deze houtstammetjes heb ik een voor een in het houthok gegooid. Het houthok is weer goed gevuld. Laat de winter maar komen. Alhoewel……. Nog ff wachten, eerst genieten van de zomer  :)hout

oostenrijkEn in een zucht en een vloek zitten we midden in het visseizoen. De eerste week was een gezellige groep snoekvissers uit Oostenrijk onze gast. Ze waren allen familie van elkaar en de laatste avond hebben we met zijn allen gedanst op Duitstalige muziek. Daarna was het de beurt aan 2 vaders met hun 2 zonen uit Nederland. Ronald was 68 en Wim 78. Ze hebben het erg leuk gehad samen en hadden een mooie ontmoeting met een in de rivier zwemmende eland.

JoDaarna was het weerzien met onze vaste visvriend Jo uit Limburg. Dit keer was hij met zijn vriend Jean-Pierre, afgekort JP, hier. Samen met de Oostenrijker Robert hadden zij met zijn drietjes hun intrek genomen in JPTores. robertMirandaOp de bovenverdieping van ons huis waren Floriaan en Miranda uit Groningen onze gast, die, net als vorig jaar, met de auto naar Lapland waren Floriaangekomen. Ze hebben gesnoekt en een dag hebben ze een rijtocht gemaakt op IJslandse paarden. We zijn paarden een paar keer samen gaan trainen in het sportschooltje in het dorp. Het weerzien met de lieverds was erg warm. Het is altijd fijn als mensen terugkomen naar hier omdat ze het naar de zin hebben gehad. Het weer was afgelopen week perfect en de vangsten super. Met zijn zevenen hebben we een heerlijke ontspannen week achter de rug. Net alsof we zelf ook vakantie hadden! topGisteren heeft Frans onze nieuwe visgasten opgehaald in Skellefteå, een groep van 4:. 3 Brabanders en 1 Dordrechtenaar. Hopelijk kunnen we ook hen een mooie week laten beleven.

Wat de verwarming en stroomvoorziening van ons huis betreft oriënteren we ons op de diverse mogelijkheden. Onze houtkachel-installatie met accumulatortanks voldoet nog prima. Maar het is altijd goed om nieuwe technieken en systemen tegen het licht te houden. Een van de opties is zgn. bergvärme. Hierbij wordt er een gat in de grond geboord en wordt water naar boven gepompt dat door een installatie wordt verwarmd. Dit is een nogal dure oplossing. Verder spreekt zonne-energie ons aan. In elk geval tijdens de maanden waarop er veel zon is (april t/m oktober), kun je hier een hoge opbrengst genereren. We krijgen binnenkort een adviseur op bezoek. Wordt vervolgd.

Guido en JohanVanaf 2013 was een groep Belgische vissers – de groep Guido, genoemd naar hun leider -  steevast onze visgasten. Ook dit jaar komt een deel van de groep terug. Alleen Guido en zijn broer Johan zouden dit jaar niet naar hier komen, maar voor een visvakantie naar Noorwegen gaan, met hun vriend Serge en de camper.  Op facebook hadden ze een bericht geplaatst dat ze via Finland en Zweden terug zouden rijden naar België. Hoe groot was de verrassing toen ze plotseling met de camper op onze oprit stonden. Serge had me met een grap naar de camper gelokt en de broers stonden ineens voor mijn neus. Het was erg fijn dat ze ons bezocht hebben. We hebben koffie gedronken en ’s-avonds bij het kampvuur aan de grilplaats een biertje en wijntje gedronken. Na het ontbijt ‘s-ochtends zijn ze richting het Zuiden gereden, terug naar België.

We verheugen ons op de reis die we eind september gaan maken. De ouders van Frans zijn 60 jaar getrouwd en de broer en schoonzus van Frans 25 jaar. De feesten finlandzijn 6 en 18 oktober en bij beide feestjes willen we van de partij zijn. We reizen met onze camper via Finland, Estland, Letland, Litouwen, Polen en Duitsland naar Nederland.

Het gaat dus erg goed met ons en we voelen ons erg gelukkig hier. Maar, er zijn van die dagen dat ik erg droevig ben om de beelden van dierenmishandeling op facebook. Een foto van een dier in nood brengt me erg van mijn stuk. Ik weet dat het gebeurt en dat je er je ogen niet voor kunt sluiten. Het punt is alleen, dat het zien van de gruwelijke foto’s en videos, de problemen niet oplossen. En dat maakt machteloos en heel erg verdrietig. Zo ook de ziekte van vrienden en familie. Ik wens iedereen heel veel succes bij het herstelproces.

Tot een volgend blog. Blijf blij en gezond!

 

Paula